Αν επισκεφθείτε την Αρβανιτιά στο Ναύπλιο, μην παραλείψετε να θαυμάσετε τα τοπικά «αξιοθέατα»: τα παγκάκια-ερείπια. Εκεί που η ιστορία συναντά το απόλυτο χάλι, οι επισκέπτες και οι κάτοικοι, μπορούν να απολαύσουν μια μοναδική εμπειρία… επιβίωσης, προσπαθώντας να καθίσουν χωρίς να βρεθούν στο έδαφος.
Βέβαια, για να είμαστε δίκαιοι, η Αρβανιτιά δεν έχει αποκλειστικότητα· το ίδιο «διακοσμητικό» concept με σπασμένα ξύλα και σκουριές εφαρμόζεται με επιτυχία σε πολλά ακόμη σημεία της πόλης.
Κλείνοντας αισίως τρία χρόνια θητείας, η Δημοτική Αρχή του κ. Ορφανού μπορεί να περηφανεύεται για ένα πράγμα: τη συνέπειά της. Κατάφερε να μην επιδείξει απολύτως κανένα έργο, ούτε μεγάλο ούτε μικρό. Γιατί να χαλάσει άλλωστε μια τέτοια πετυχημένη συνταγή; Το μόνο «έργο» που παράγεται με μαθηματική ακρίβεια και παρουσιάζεται καθημερινά στους δημότες είναι αυτό της απόλυτης αδιαφορίας.
Αλλάξτε επιτέλους αυτά τα παγκάκια, γιατί η κατάσταση έχει ξεπεράσει προ πολλού τα όρια του γραφικού και έχει γίνει σκέτη ντροπή. Εκτός κι αν ο στόχος είναι να ανακηρυχθεί το Ναύπλιο σε παγκόσμιο μνημείο «παραμελημένης πόλης». Σε αυτό, ομολογουμένως, η Δημοτική Αρχή του κ. Ορφανού παίρνει άριστα.
Α(Κακος)
