Υπάρχουν στιγμές που δεν χρειάζονται ούτε μεγάλα λόγια ούτε πολιτικές αναλύσεις. Χρειάζονται απλώς φωτογραφίες. Και οι φωτογραφίες από την Πλατεία Συντάγματος στο Ναύπλιο είναι αμείλικτες.
Η ιστορικότερη πλατεία της πόλης, η πλατεία που αποτελεί σημείο αναφοράς για κατοίκους και επισκέπτες, παρουσιάζει εικόνα που δύσκολα μπορεί να γίνει αποδεκτή ως εικόνα μιας σύγχρονης τουριστικής πόλης.
Σπασμένα πλακάκια παντού. Φθορές που παραμένουν. Βρωμιά και γλίτσα σε σημεία του δημόσιου χώρου. Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά, το ιστορικό μνημείο της Καλλιόπης Παπαλεξοπούλου εμφανίζεται λερωμένο με γκράφιτι. Αυτό δεν είναι απλώς μια κακή εικόνα. Είναι εικόνα εγκατάλειψης.
Και το ερώτημα απευθύνεται πλέον ευθέως στη δημοτική αρχή του κ. Ορφανού:
Πόσο ακόμη πρέπει να περιμένουν οι πολίτες;
Ο κ. Ορφανός ανέλαβε τη διοίκηση του Δήμου Ναυπλιέων την 1η Ιανουαρίου 2024. Έκτοτε έχει περάσει σχεδόν τρία χρόνια. Δεν μιλάμε, λοιπόν, για τις πρώτες εβδομάδες μιας νέας δημοτικής αρχής. Δεν μιλάμε για μια περίοδο προσαρμογής. Μιλάμε για μια διοίκηση που είχε και έχει τον χρόνο να οργανώσει τις υπηρεσίες της, να εντοπίσει τα προβλήματα και να δώσει λύσεις. Και η Πλατεία Συντάγματος δεν βρίσκεται σε κάποια απομακρυσμένη γωνιά του Δήμου. Είναι η καρδιά του Ναυπλίου.
Είναι το σημείο όπου περνούν καθημερινά κάτοικοι και χιλιάδες επισκέπτες. Είναι ένας από τους πρώτους χώρους που βλέπει ο τουρίστας. Είναι, με λίγα λόγια, η βιτρίνα της πόλης. Και αυτή η βιτρίνα σήμερα, όπως αποτυπώνεται στις φωτογραφίες, έχει σπασμένα πλακάκια, βρωμιά και γκράφιτι.
Η Καλλιόπη Παπαλεξοπούλου δεν είναι «ένας τοίχος»
Ακόμη πιο προσβλητική είναι η εικόνα του μνημείου της Καλλιόπης Παπαλεξοπούλου.
Ένα πρόσωπο που συνδέθηκε με την ιστορία του Ναυπλίου και με τα «Ναυπλιακά» δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται σαν ένα ακόμη σημείο του δημόσιου χώρου που απλώς… περιμένει. Ένα ιστορικό μνημείο με γκράφιτι είναι αποτυχία προστασίας της πολιτιστικής κληρονομιάς της πόλης. Και εδώ δεν έχει σημασία αν το γκράφιτι το έκανε ένας ή δέκα ανεγκέφαλοι.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι άλλο: Πόσο γρήγορα το αντιλαμβάνεται ο Δήμος; Πόσο γρήγορα παρεμβαίνει; Πόσο γρήγορα αποκαθιστά την εικόνα; Γιατί η παραβατικότητα μπορεί να εμφανιστεί μέσα σε μία νύχτα. Η αδράνεια, όμως, είναι επιλογή.
Το Ναύπλιο δεν μπορεί να παρουσιάζει αυτή την εικόνα
Το Ναύπλιο ζει σε μεγάλο βαθμό από την ιστορία, την αισθητική και την τουριστική του ταυτότητα. Και όμως, στην πιο εμβληματική πλατεία της πόλης, οι εικόνες παραπέμπουν σε έναν δημόσιο χώρο που έχει αφεθεί να φθαρεί. Ποιος έχει την ευθύνη; Προφανώς, δεν μπορεί ο δήμαρχος να ελέγχει προσωπικά κάθε πλακάκι και κάθε μουτζούρα.Έχει όμως την πολιτική ευθύνη για τη λειτουργία του Δήμου. Και αυτή είναι ακριβώς η δουλειά μιας δημοτικής αρχής: Να βλέπει. Να σχεδιάζει. Να παρεμβαίνει. Να διορθώνει. Να μην περιμένει να γίνει το πρόβλημα πρωτοσέλιδο για να ασχοληθεί μαζί του.
Οι φωτογραφίες δεν κάνουν αντιπολίτευση
Οι φωτογραφίες δεν είναι πολιτική αντιπαράθεση. Δεν είναι κομματικό σχόλιο. Δεν είναι «λάσπη» εναντίον κανενός. Είναι η εικόνα του δημόσιου χώρου. Και όταν η εικόνα είναι αυτή που καταγράφεται στην Πλατεία Συντάγματος, η δημοτική αρχή οφείλει να δώσει απαντήσεις. Όχι γενικόλογες υποσχέσεις. Όχι «θα το δούμε». Όχι μεταφορά ευθυνών. Απαντήσεις και πράξεις. Πότε θα αποκατασταθούν τα σπασμένα πλακάκια; Πότε θα καθαριστούν τα σημεία που έχουν συσσωρευμένη βρωμιά και γλίτσα; Πότε θα καθαριστεί το μνημείο της Καλλιόπης Παπαλεξοπούλου;
Και κυρίως: Πόσο ακόμη θα πρέπει να φωτογραφίζουν οι πολίτες τα αυτονόητα για να τα δει η δημοτική αρχή; Γιατί η Πλατεία Συντάγματος δεν είναι μια οποιαδήποτε πλατεία. Είναι το πρόσωπο του Ναυπλίου. Και σήμερα, αυτό το πρόσωπο χρειάζεται επειγόντως φροντίδα.
Κύριοι της Δημοτικής Αρχής, οι φωτογραφίες είναι μπροστά σας. Τώρα δεν χρειάζονται εξηγήσεις. Χρειάζονται πράξεις.
Α(Κακος)
