Μια πολιτιστική διοργάνωση που, σύμφωνα με τους διοργανωτές, συγκέντρωσε χιλιάδες θεατές, εξελίχθηκε μέσα σε λίγες ώρες σε πεδίο πολιτικής σύγκρουσης μεταξύ του Εργατικού Κέντρου Ναυπλίας – Ερμιονίδας και της Δημοτικής Αρχής Ναυπλιέων. Στο επίκεντρο βρίσκεται ένα ποσό: 7.084 ευρώ.
Τόσα υποστηρίζει ο Δήμος ότι διέθεσε για το Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών, απαντώντας στην καταγγελία του Εργατικού Κέντρου ότι η Δημοτική Αρχή απουσίαζε από το τριήμερο και δεν παρείχε ουσιαστική βοήθεια στη διοργάνωση. Μόνο που η αριθμητική του Δήμου, όσο συγκεκριμένη κι αν είναι, δεν απαντά αυτομάτως σε όλα τα ερωτήματα. Και εκεί ακριβώς βρίσκεται το ζουμί της υπόθεσης.
Ο λογαριασμός των 7.084 ευρώ
Σύμφωνα με τη Δημοτική Αρχή, τα χρήματα κατανέμονται ως εξής: 2.976 ευρώ για την προμήθεια 3.000 καθισμάτων. 1.994 ευρώ για τη φιλοξενία της Σχολής Κυπριακών Χορών «Γρηγόρης Ασσιώτης 1948». 2.114 ευρώ για τη φιλοξενία του Χορευτικού Ομίλου Ποντίων «Σέρρα» και του Πολιτιστικού Συλλόγου Σουλίου Πατρών. Σύνολο: 7.084 ευρώ.
Το ποσό είναι συγκεκριμένο. Και εφόσον συνοδεύεται από τις αντίστοιχες αποφάσεις και παραστατικά, δεν μπορεί να αμφισβητηθεί ως δημοτική δαπάνη. Το ερώτημα όμως είναι διαφορετικό: Είναι αυτά τα 7.084 ευρώ το συνολικό μέγεθος της στήριξης του Δήμου προς το Φεστιβάλ ή απλώς το άθροισμα τριών συγκεκριμένων δαπανών; Η διαφορά δεν είναι λεκτική. Είναι ουσιαστική.
Τα 3.000 καθίσματα και η «δημοτική στήριξη»
Από τα 7.084 ευρώ, σχεδόν 3.000 ευρώ αφορούν την προμήθεια 3.000 καθισμάτων. Εδώ προκύπτει ένα εύλογο ερώτημα που η ανακοίνωση του Δήμου δεν απαντά: Τα καθίσματα αγοράστηκαν αποκλειστικά για το συγκεκριμένο Φεστιβάλ ή αποτελούν εξοπλισμό του Δήμου που θα χρησιμοποιείται και σε άλλες εκδηλώσεις; Αν πρόκειται για δημοτική περιουσία, τότε ο Δήμος δεν «έδωσε» 2.976 ευρώ στο Φεστιβάλ. Αγόρασε εξοπλισμό αξίας 2.976 ευρώ, τον οποίο θα μπορεί να αξιοποιεί και στο μέλλον. Αυτό φυσικά μπορεί να αποτελεί ουσιαστική υποστήριξη μιας εκδήλωσης. Αλλά είναι διαφορετικό πράγμα από μια απευθείας χρηματοδότηση. Και όταν η Δημοτική Αρχή χρησιμοποιεί το συνολικό ποσό για να απαντήσει στην κριτική περί «έλλειψης ουσιαστικής βοήθειας», η λεπτομέρεια αυτή αποκτά ιδιαίτερη σημασία.
Τα υπόλοιπα 4.108 ευρώ
Τα υπόλοιπα χρήματα αφορούν φιλοξενίες χορευτικών συγκροτημάτων. Και εδώ η εικόνα χρειάζεται περισσότερη ανάλυση. Πού ακριβώς καταβλήθηκαν τα χρήματα; Σε ποια ξενοδοχεία ή επιχειρήσεις; Ποιος ήταν ο αριθμός των φιλοξενούμενων; Πόσες διανυκτερεύσεις καλύφθηκαν; Υπήρχε συγκεκριμένη απόφαση ανάθεσης; Πρόκειται για απευθείας δαπάνες του Δήμου ή για ποσά που καταβλήθηκαν μέσω άλλου φορέα; Αν όλα αυτά υπάρχουν στα επίσημα έγγραφα, η δημοσιοποίησή τους θα έκλεινε μεγάλο μέρος της συζήτησης. Γιατί η διαφάνεια δεν εξαντλείται στο «7.084 ευρώ».
«Απουσίαζαν όλοι» – «Ήταν δύο»
Εδώ βρίσκεται μία από τις πιο ενδιαφέρουσες αντιφάσεις των δύο ανακοινώσεων. Το Εργατικό Κέντρο υποστηρίζει ότι υπήρξε απουσία καθ’ όλο το τριήμερο «όλων των εκπροσώπων της Δημοτικής Αρχής». Ο Δήμος απαντά ότι υπήρξε θεσμική εκπροσώπηση, αναφέροντας τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου Κώστα Καραπαύλο και τον δημοτικό σύμβουλο Σωκράτη Δωρή. Ποιος έχει δίκιο; Εδώ δεν χρειάζεται πολιτική αντιπαράθεση. Χρειάζεται απλή καταγραφή. Ποιοι ήταν εκεί, ποια ημέρα και με ποια ιδιότητα; Αυτό μπορεί να απαντηθεί εύκολα. Το πραγματικό ζήτημα όμως είναι και πάλι αλλού. Το Εργατικό Κέντρο δεν καταγγέλλει μόνο απουσία. Καταγγέλλει έλλειψη ουσιαστικής βοήθειας. Και αυτό δεν απαντάται με μια φωτογραφία αιρετού στην εκδήλωση. Απαντάται με στοιχεία για την πραγματική συμμετοχή του Δήμου στην οργάνωση.
Η βαριά καταγγελία για τα χρήματα του Αυγούστου
Η πιο σοβαρή φράση της ανακοίνωσης του Εργατικού Κέντρου είναι αυτή: «Φαίνεται ότι παρακρατούν τα χρήματα για τα κατά ευφημισμών Φεστιβάλ του ΑΥΓΟΥΣΤΟΥ». Πρόκειται για ευθεία πολιτική αιχμή.
Αν ο Δήμος θέλει να κλείσει οριστικά το θέμα, γιατί να μην παρουσιάσει αναλυτικά πόσα χρήματα διατέθηκαν ή προβλέπονται για τις εκδηλώσεις του Αυγούστου και να τα συγκρίνει με τα 7.084 ευρώ του Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών; Αυτό θα ήταν η πιο καθαρή απάντηση. Όχι οι χαρακτηρισμοί.
«Δεν θέλουμε ευχαριστίες» – αλλά θέλουμε να καταγραφούν τα 7.084 ευρώ
Η Δημοτική Αρχή δηλώνει ότι δεν επιδιώκει ούτε ευχαριστίες ούτε αντιπαράθεση. Μόνο που ολόκληρη η ανακοίνωσή της είναι μια απάντηση σε πολιτική αντιπαράθεση. Και μάλιστα μια απάντηση ιδιαίτερα επιθετική απέναντι στην καταγγελία περί «παρακράτησης» χρημάτων. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό. Η πολιτική αντιπαράθεση είναι μέρος της δημοκρατίας. Αλλά όταν ένας Δήμος επιλέγει να απαντήσει με αριθμούς, τότε πρέπει να είναι έτοιμος να δεχθεί και την επόμενη δημοσιογραφική ερώτηση: Τι ακριβώς περιλαμβάνουν αυτοί οι αριθμοί;
Το μεγάλο κενό: πόσο κόστισε τελικά το Φεστιβάλ;
Αυτό είναι το ερώτημα που απουσιάζει περισσότερο από την ανακοίνωση. Το Φεστιβάλ χαρακτηρίζεται από το Εργατικό Κέντρο «θεσμός» και γίνεται λόγος για δύσκολη και δαπανηρή διοργάνωση. Ωραία. Πόσο κόστισε; Όχι μόνο στον Δήμο.Συνολικά. Πόσα έβαλε το Εργατικό Κέντρο; Πόσα ο Δήμος; Πόσα ιδιώτες; Πόσες υπηρεσίες προσφέρθηκαν δωρεάν; Πόσο κόστισε η φιλοξενία; Πόσο η τεχνική παραγωγή; Πόσο η προβολή; Πόσο η μετακίνηση των συγκροτημάτων; Πόσο κόστισε κάθε επιμέρους δράση; Χωρίς αυτά, η κοινή γνώμη βλέπει μόνο δύο πολιτικές αφηγήσεις.
Η μία λέει: «Ο Δήμος δεν βοήθησε». Η άλλη λέει: «Ο Δήμος έδωσε 7.084 ευρώ». Η αλήθεια βρίσκεται στα παραστατικά.
Η Δημοτική Αρχή έχει μια ευκαιρία
Η αντιπαράθεση αυτή θα μπορούσε να τελειώσει πολύ απλά. Ο Δήμος μπορεί να δημοσιοποιήσει αναλυτικά τις αποφάσεις και τις δαπάνες. Το Εργατικό Κέντρο μπορεί να κάνει το ίδιο για το συνολικό κόστος της διοργάνωσης και να τεκμηριώσει την καταγγελία περί «παρακράτησης» χρημάτων. Και τότε οι πολίτες θα μπορούν να κρίνουν. Όχι από τις ανακοινώσεις. Αλλά από τους αριθμούς. Γιατί μέχρι σήμερα έχουμε μια εντυπωσιακή σύγκρουση λέξεων: «Χιλιάδες θεατές» από τη μία. «7.084 ευρώ» από την άλλη. Και ανάμεσά τους ένα ερώτημα που παραμένει ανοιχτό:
Ήταν τα 7.084 ευρώ η πραγματική και πλήρης στήριξη του Δήμου στο Φεστιβάλ ή απλώς ένα μέρος της δημοτικής συνδρομής που παρουσιάζεται ως το σύνολο; Η απάντηση δεν βρίσκεται στις ανακοινώσεις. Βρίσκεται στα έγγραφα.
Α(Κακος)
