
Η Δημοτική Αρχή του κ. Ορφανού βρίσκεται στο τιμόνι του Δήμου εδώ και τρία χρόνια. Τρία χρόνια είναι αρκετός χρόνος για μια νέα δημοτική αρχή να προσαρμοστεί, να σχεδιάσει, να αποφασίσει και να αρχίσει να παραδίδει αποτελέσματα. Δεν είναι πλέον η περίοδος κατά την οποία κάθε πρόβλημα μπορεί να εξηγείται μόνο με το τι παρέλαβε. Και ακριβώς γι’ αυτό η πρόσφατη τοποθέτηση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου αποκτά ιδιαίτερο ενδιαφέρον.
Ο Πρόεδρος χαρακτηρίζει «εξαιρετικά λυπηρό» το γεγονός ότι επτά δημοτικοί σύμβουλοι από το «Όραμα Δημιουργίας» δεν ανήκουν πλέον στον πλειοψηφούντα συνασπισμό. Υπογραμμίζει ότι πρώτη προτεραιότητα είναι να κυβερνηθεί ο Δήμος με τον καλύτερο δυνατό τρόπο και να λαμβάνονται αποφάσεις υπέρ των δημοτών. Μιλά για την «οριστική πλέον λύση του τεράστιου οικονομικού προβλήματος» που, όπως λέει, παραλήφθηκε και χαρακτηρίζει αυτή την εξέλιξη «τεράστιο επίτευγμα» της Δημοτικής Αρχής, αποδίδοντας μάλιστα μέρος της επιτυχίας και στους περισσότερους ανεξάρτητους δημοτικούς συμβούλους. Ζητά περισσότερο διάλογο, ανταλλαγή απόψεων και δημοκρατικότητα μέσα στην εύθραυστη πλειοψηφία. Αναγνωρίζει ότι ο Δήμαρχος έχει τις αρμοδιότητες που του δίνει ο νόμος και τον τελευταίο λόγο, αλλά επισημαίνει ότι πρέπει να ακούει τους δημοτικούς συμβούλους και την κοινωνία. Και, κυρίως, υποστηρίζει ότι το Δημοτικό Συμβούλιο, με τους νέους συσχετισμούς, πρέπει να παίξει τον ρόλο του ως κυρίαρχο όργανο.Μέχρι εδώ, δύσκολα μπορεί κάποιος να διαφωνήσει.
Το πρόβλημα αρχίζει όταν από τις γενικές διακηρύξεις περνάμε στα συγκεκριμένα παραδείγματα. Γιατί εκεί η πραγματικότητα ζητά περισσότερες εξηγήσεις.
Επτά σύμβουλοι αποχώρησαν. Το «γιατί» παραμένει
Το γεγονός ότι επτά δημοτικοί σύμβουλοι δεν ανήκουν πλέον στον αρχικό πλειοψηφούντα συνασπισμό είναι πράγματι σημαντικό. Δεν είναι όμως μόνο «λυπηρό». Είναι πολιτική εξέλιξη που άλλαξε τους συσχετισμούς στο Δημοτικό Συμβούλιο. Και το ερώτημα που προκύπτει είναι αυτονόητο: Γιατί αποχώρησαν; Ποιες ήταν οι διαφωνίες; Τι δεν λειτούργησε; Ποιο μέρος της ευθύνης ανήκει στη Δημοτική Αρχή;Και ποια είναι πλέον η πραγματική πολιτική βάση πάνω στην οποία κυβερνά;
Αυτές είναι απαντήσεις που χρειάζεται η κοινωνία. Γιατί μια εύθραυστη πλειοψηφία δεν αντιμετωπίζεται μόνο με εκκλήσεις για διάλογο. Αντιμετωπίζεται με πολιτική πειθώ, διαφάνεια και αποτελεσματικότητα.
Το «τεράστιο οικονομικό επίτευγμα» και τα 10 εκατομμύρια ευρώ
Εδώ βρίσκεται ίσως το μεγαλύτερο ερώτημα. Ο Πρόεδρος μιλά για την «οριστική πλέον λύση του τεράστιου οικονομικού προβλήματος που παραλάβαμε». Ωστόσο, είναι γνωστό ότι ο Δήμος προχώρησε σε δανεισμό ύψους 10 εκατομμυρίων ευρώ από το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων. Αυτό από μόνο του δεν σημαίνει ότι η διοίκηση απέτυχε. Ένα δάνειο μπορεί να χρησιμοποιηθεί για εξόφληση παλαιών υποχρεώσεων, αναχρηματοδότηση ή εξυγίανση. Όμως τότε πρέπει να υπάρξει πλήρης οικονομική ενημέρωση. Ποιο ακριβώς οικονομικό πρόβλημα λύθηκε; Ποιο ήταν το χρέος όταν ανέλαβε η σημερινή Δημοτική Αρχή; Ποιο είναι σήμερα; Πόσες υποχρεώσεις εξοφλήθηκαν; Πόσες παραμένουν; Πόσο θα κοστίσει συνολικά το δάνειο; Πόσοι είναι οι τόκοι;Και ποια είναι η τελική οικονομική εικόνα του Δήμου;
Υπάρχει μάλιστα και μια πολιτική αντίφαση που πρέπει να εξηγηθεί.
Η προηγούμενη Δημοτική Αρχή του κ. Κωστούρου είχε χαρακτηρίσει το συγκεκριμένο δάνειο «αχρείαστο». Σήμερα, από την άλλη πλευρά, παρουσιάζεται η οικονομική κατάσταση ως ένα από τα μεγαλύτερα επιτεύγματα της σημερινής διοίκησης. Τελικά, λοιπόν: Το δάνειο ήταν αχρείαστο ή ήταν απαραίτητο; Αν ήταν αχρείαστο, γιατί το πήρε ο Δήμος; Αν ήταν απαραίτητο, γιατί χαρακτηριζόταν αχρείαστο; Και αν το δάνειο συνέβαλε αποφασιστικά στην οικονομική εξυγίανση, τότε ας παρουσιαστούν οι αριθμοί.
Γιατί άλλο είναι η αναδιάρθρωση των υποχρεώσεων και άλλο η «οριστική λύση» του οικονομικού προβλήματος. Οι δημότες δικαιούνται να γνωρίζουν πόσο χρωστούσε ο Δήμος, πόσα χρωστά σήμερα και πόσο θα πληρώσει τελικά για τη νέα χρηματοδότηση
Το στρατόπεδο: από τη συμφωνία στην αβεβαιότητα
Ο Πρόεδρος αναφέρει το στρατόπεδο μεταξύ των μεγάλων θεμάτων που έχουν συζητηθεί στο Δημοτικό Συμβούλιο. Μόνο που η συμφωνία για το στρατόπεδο που είχε κάνει η Δημοτική Αρχή του κ. Κωστούρου, σήμερα δεν υπάρχει. Επομένως, το ερώτημα είναι: Ποια είναι σήμερα η πραγματική κατάσταση;Τι έχει κατοχυρωθεί; Γιατί η απλή συζήτηση ενός τόσο σημαντικού θέματος δεν μπορεί να παρουσιάζεται ως επίλυση.
ΔΕΥΑΝ και νερό: η πραγματικότητα βρίσκεται στις βρύσες των δημοτών
Ο Πρόεδρος αναφέρεται στη ΔΕΥΑΝ και το νερό. Οι δημότες, όμως, γνωρίζουν το πρόβλημα διαφορετικά. Το γνωρίζουν από τις διακοπές νερού. Το γνωρίζουν από τα παλιά δίκτυα. Το γνωρίζουν από τις βλάβες και τις επαναλαμβανόμενες δυσλειτουργίες. Και εδώ υπάρχει ένας απλός κανόνας: Το πρόβλημα του νερού δεν λύνεται επειδή συζητήθηκε στο Δημοτικό Συμβούλιο. Λύνεται όταν ο δημότης έχει σταθερά και αξιόπιστα νερό. Μετά από τρία χρόνια διοίκησης, η κοινωνία δικαιούται να ζητά συγκεκριμένο σχέδιο, χρονοδιάγραμμα και μετρήσιμα αποτελέσματα.
Αρχαιολογικοί χώροι: Τι ακριβώς επιτεύχθηκε;
Ο Πρόεδρος αναφέρεται και στις τιμές των εισιτηρίων στους αρχαιολογικούς χώρους. Αλλά εδώ η αναφορά χρειάζεται εξειδίκευση. Τι ακριβώς διεκδίκησε ο Δήμος; Τι αποφασίστηκε; Τι άλλαξε; Ποιο ήταν το τελικό αποτέλεσμα; Γιατί η αναφορά ενός ζητήματος σε συνεδρίαση δεν αποτελεί από μόνη της πολιτική επιτυχία. Η συζήτηση είναι μέσο. Το αποτέλεσμα είναι ο στόχος.
Τρένο και δημόσια συγκοινωνία: οι δημότες ακόμη περιμένουν
Ο Πρόεδρος αναφέρει την επαναλειτουργία του τρένου και την έλλειψη δημόσιας συγκοινωνίας στα δημοτικά διαμερίσματα. Και εδώ όμως το ερώτημα είναι τι έχει αλλάξει μετά από τρία χρόνια. Το τρένο δεν έχει επαναλειτουργήσει. Η δημόσια συγκοινωνία εξακολουθεί να αποτελεί πρόβλημα. Οι κάτοικοι των δημοτικών διαμερισμάτων συνεχίζουν να χρειάζονται αξιόπιστες λύσεις. Επομένως, το ζητούμενο πλέον δεν είναι να καταγραφεί το πρόβλημα. Το πρόβλημα είναι γνωστό. Το ζητούμενο είναι η λύση.
Ίρια: ένα μικρό κομμάτι δρόμου δεν μπορεί να γίνει «μεγάλο επίτευγμα»
Εδώ η αναφορά του Προέδρου χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή. Παρουσιάζει την αποκατάσταση της ασφάλειας των συγκοινωνιών στα Ίρια ως ένα μικρό παράδειγμα αποτελεσματικότητας, μετά από ομόφωνη απόφαση του Δημοτικού Συμβουλίου. Μόνο που, σύμφωνα με τα στοιχεία που τίθενται στη δημόσια συζήτηση, τρία χρόνια μετά μιλάμε για την αποκατάσταση ενός μικρού τμήματος δρόμου. Και ακόμη περισσότερο: Η αποκατάσταση έγινε από την ίδια την εταιρεία – τον ανάδοχο – ενώ, σύμφωνα με τα στοιχεία που έχουν αναφερθεί, ο Δήμος της οφείλει περίπου 8 εκατομμύρια ευρώ. Επομένως, η ερώτηση είναι αμείλικτη: Πρόκειται πράγματι για επίλυση του προβλήματος ή για μια περιορισμένη παρέμβαση που έγινε εκ των υστέρων; Γιατί άλλο είναι η ομόφωνη απόφαση. Άλλο η αποκατάσταση ενός μικρού επικίνδυνου τμήματος. Και άλλο η συνολική αποκατάσταση της ασφάλειας του οδικού δικτύου. Οι κάτοικοι των Ιρίων δεν χρειάζονται πανηγυρισμούς για το αυτονόητο. Χρειάζονται ασφαλείς δρόμους. Και χρειάζονται απαντήσεις για την τεράστια οικονομική εκκρεμότητα των περίπου 8 εκατομμυρίων ευρώ.
Παραλίες: Η ΕΤΑΔ και το ερώτημα της δημοτικής διεκδίκησης
Ο Πρόεδρος αναφέρει ότι θα συζητηθεί η παράνομη κατάληψη των παραλιών. Ασφαλώς. Αλλά πριν φτάσουμε στην παράνομη κατάληψη, υπάρχει ένα ακόμη μεγαλύτερο ζήτημα: Οι παραλίες εκχωρήθηκαν στην ΕΤΑΔ. Και εδώ η κοινωνία δικαιούται να γνωρίζει ποια ήταν η στάση του Δήμου. Τι διεκδίκησε; Ποιους όρους ζήτησε; Τι πέτυχε; Πώς προστατεύτηκε η πρόσβαση των δημοτών; Πώς προστατεύτηκε το περιβάλλον; Πώς προστατεύτηκε το δημόσιο συμφέρον; Γιατί η υπεράσπιση των παραλιών δεν αρχίζει όταν εμφανίζεται μια παράνομη ομπρέλα. Αρχίζει πολύ νωρίτερα. Αρχίζει όταν λαμβάνονται οι αποφάσεις για τη διαχείρισή τους.
«Όσο θα είμαι εγώ Πρόεδρος…»
Ο Πρόεδρος δηλώνει ότι όσο θα είναι Πρόεδρος θα συζητούνται στο Δημοτικό Συμβούλιο όλα τα μεγάλα ζητήματα. Είναι θεμιτή και αυτονόητη η δέσμευση για διάλογο. Όμως το Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι προσωπικό πολιτικό project κανενός Προέδρου. Η λειτουργία του είναι θεσμική. Ο Πρόεδρος οφείλει να διασφαλίζει: ισότιμη συμμετοχή, το δημοκρατικό διάλογο, τον έλεγχο της διοίκησης, διαφάνεια, ενημέρωση των δημοτών, και ουσιαστική συζήτηση πριν από τις αποφάσεις. Το σημαντικό, λοιπόν, δεν είναι απλώς να συζητούνται όλα τα θέματα. Είναι να παράγεται αποτέλεσμα.
Τρία χρόνια μετά, ο απολογισμός είναι πλέον υποχρεωτικός
Και εδώ βρίσκεται η ουσία. Η Δημοτική Αρχή του κ. Ορφανού κυβερνά τον Δήμο εδώ και τρία χρόνια. Δεν μπορεί πλέον να ζητά να κριθεί μόνο για τις προθέσεις της. Δεν μπορεί να παρουσιάζει ως τεράστια επιτυχία κάθε διοικητική διαδικασία. Δεν μπορεί κάθε πρόβλημα να επιστρέφει διαρκώς στην αφετηρία του «τι παραλάβαμε». Μετά από τρία χρόνια πρέπει να υπάρχει απολογισμός. Τι παραλάβαμε; Τι αλλάξαμε; Τι λύσαμε; Τι δεν λύσαμε; Τι δανειστήκαμε; Τι πληρώσαμε; Τι χρωστάμε; Τι ολοκληρώσαμε; Τι παραδώσαμε στους δημότες; Αυτές είναι οι ερωτήσεις που πρέπει να απαντηθούν.
Και το Δημοτικό Συμβούλιο πρέπει πράγματι να γίνει «κυρίαρχο»
Σε αυτό το σημείο η παρέμβαση του Προέδρου έχει ένα δίκιο. Με τους σημερινούς συσχετισμούς, το Δημοτικό Συμβούλιο έχει την ευκαιρία να αποκτήσει πραγματικά ισχυρότερο ρόλο. Αλλά αυτό σημαίνει ότι πρέπει να λειτουργήσει ως ουσιαστικός θεσμός ελέγχου. Οι ανεξάρτητοι σύμβουλοι δεν πρέπει να μετατραπούν σε περιστασιακούς ψηφοφόρους της διοίκησης. Η αντιπολίτευση πρέπει να ελέγχει. Η πλειοψηφία πρέπει να πείθει. Ο Δήμαρχος πρέπει να ακούει. Και ο Πρόεδρος πρέπει να εγγυάται ότι το Δημοτικό Συμβούλιο θα λειτουργεί πραγματικά ως θεσμικό όργανο και όχι ως μηχανισμός επικύρωσης.
Οι δημότες δεν ψηφίζουν «μεγάλες προοπτικές»
Στο τέλος της ημέρας, όμως, υπάρχει ένας απλός κανόνας. Ο δημότης δεν ζει μέσα στις συνεδριάσεις. Ζει στην πόλη. Στο χωριό. Στον δρόμο. Στο σπίτι. Στη δουλειά. Στην καθημερινότητά του. Θέλει να έχει νερό. Θέλει ασφαλείς δρόμους. Θέλει συγκοινωνία. Θέλει τρένο. Θέλει λύση στη λαϊκή αγορά. Θέλει ανακύκλωση. Θέλει πράσινο σημείο .Θέλει να ξέρει τι γίνεται με το στρατόπεδο. Θέλει να ξέρει τι ακριβώς συμβαίνει με τα οικονομικά του Δήμου. Θέλει να γνωρίζει πόσο θα κοστίσει το δάνειο των 10 εκατομμυρίων. Θέλει να ξέρει τι έγινε με τις παραλίες. Και θέλει ένα Δημοτικό Συμβούλιο που να μην περιορίζεται σε διαπιστώσεις, αλλά να απαιτεί λύσεις.
Τρία χρόνια μετά, ώρα για τα πραγματικά στοιχεία
Η Δημοτική Αρχή Ορφανού έχει ακόμη χρόνο μέχρι την ολοκλήρωση της θητείας της. Αυτό σημαίνει ότι υπάρχει χρόνος για διορθώσεις. δεν υπάρχει πλέον χρόνος για επικοινωνιακές υπερβολές. Η κοινωνία χρειάζεται έναν πλήρη και τεκμηριωμένο απολογισμό τριετίας.Με αριθμούς. Με συμβάσεις. Με έργα. Με χρονοδιαγράμματα. Με οικονομικά στοιχεία. Με όσα ολοκληρώθηκαν και όσα δεν ολοκληρώθηκαν. Γιατί μόνο τότε θα μπορέσει ο κάθε δημότης να απαντήσει στο βασικό ερώτημα:
Είναι πράγματι τόσο μεγάλη η επιτυχία όσο περιγράφεται;
Ή μήπως η πολιτική ρητορική έχει προχωρήσει πολύ πιο γρήγορα από τα πραγματικά αποτελέσματα; Σε κάθε περίπτωση, η τελική κρίση δεν ανήκει ούτε στον Δήμαρχο, ούτε στον Πρόεδρο, ούτε στην αντιπολίτευση. Ανήκει στους πολίτες. Και οι πολίτες δεν αξιολογούν μια Δημοτική Αρχή από το πόσες φορές είπε «διάλογος», «δημοκρατία» ή «μεγάλη επιτυχία». Την αξιολογούν από το αν λύθηκαν τα προβλήματα. Τρία χρόνια μετά, λοιπόν, το ερώτημα δεν είναι τι θα κάνει η Δημοτική Αρχή. Το ερώτημα είναι: Τι έχει ήδη κάνει;
Και αυτό, όσο κι αν κάποιοι θα ήθελαν να το αποφύγουν, δεν απαντιέται με δηλώσεις.
Απαντιέται με στοιχεία.
Αγγελική Κωσταρέλου

