Η εικόνα είναι ντροπιαστική. Και ακόμη πιο εξοργιστικό είναι να βλέπει κανείς έναν εμφανή κίνδυνο και να αναρωτιέται πόσο θα χρειαστεί να περιμένουμε μέχρι να γίνει το κακό. Η Ψιλή Άμμος στο Τολό παρουσιάζει εικόνα που σε καμία περίπτωση δεν παραπέμπει σε παραλία ενός από τους πιο γνωστούς τουριστικούς προορισμούς της Αργολίδας. Σημεία εγκατάλειψης, ελλιπής συντήρηση και, κυρίως, μπετόβεργες που εξέχουν σε χώρο όπου κινούνται λουόμενοι, συνθέτουν μια εικόνα που προκαλεί αγανάκτηση. Και ας μην κοροϊδευόμαστε. Μια μπετόβεργα σε σημείο όπου κινούνται λουόμενοι δεν είναι “λεπτομέρεια”. Είναι εν δυνάμει κίνδυνος.
Ένα παιδί μπορεί να μην την προσέξει. Ένας ηλικιωμένος μπορεί να σκοντάψει. Ένας λουόμενος μπορεί να πέσει πάνω της. Και τότε ποιος θα αναλάβει την ευθύνη; Θα πρέπει πρώτα να χτυπήσει κάποιος για να θυμηθούν οι αρμόδιοι ότι η παραλία χρειάζεται συντήρηση;
Η Ψιλή Άμμος δεν είναι η μόνη
Το πρόβλημα, όπως καταγγέλλεται από πολίτες, δεν περιορίζεται σε ένα και μόνο σημείο. Η εικόνα που παρουσιάζουν παραλιακές περιοχές του Δήμου Ναυπλιέων προκαλεί όλο και περισσότερα ερωτήματα για το επίπεδο φροντίδας και συντήρησης των κοινόχρηστων χώρων.Και το ζήτημα δεν είναι απλώς αισθητικό. Όταν υπάρχουν εμφανή σημεία που ενδέχεται να προκαλέσουν τραυματισμό, μιλάμε πλέον για ζήτημα ασφάλειας.
Πού είναι η Δημοτική Αρχή;
Η κατάσταση στην Ψιλή Άμμο επαναφέρει στο προσκήνιο τη συνολικότερη στάση της Δημοτικής Αρχής του κ. Ορφανού απέναντι στις παραλίες του Δήμου Ναυπλιέων. Από την ανάληψη της διοίκησης του Δήμου, δεν λείπουν οι φωνές δημοτών που υποστηρίζουν ότι οι παραλίες έχουν αφεθεί στην τύχη τους, χωρίς την απαιτούμενη φροντίδα και, κυρίως, χωρίς μια δυναμική και αποτελεσματική διεκδίκηση λύσεων.Και εδώ βρίσκεται η ουσία: Ο Δήμος δεν μπορεί κάθε φορά που εμφανίζεται ένα πρόβλημα να σηκώνει τα χέρια ψηλά και να επικαλείται το ιδιοκτησιακό καθεστώς.
Το ιδιοκτησιακό καθεστώς είναι ασφαλώς ένα ζήτημα που πρέπει να αντιμετωπίζεται θεσμικά. Δεν μπορεί όμως να μετατρέπεται σε μόνιμο άλλοθι για την απουσία πρωτοβουλιών.Όταν υπάρχει πρόβλημα, η Δημοτική Αρχή οφείλει να διεκδικεί, να πιέζει, να συντονίζεται με τους αρμόδιους φορείς και να αναζητά λύσεις. Αυτό περιμένουν οι δημότες. Όχι δικαιολογίες. Πράξεις.
Και ας μην κοροϊδευόμαστε…
Βέβαια, για εσάς, κύριοι της Δημοτικής Αρχής, ίσως το εύκολο θα ήταν να σηκώσετε τα χέρια ψηλά, να επικαλεστείτε για ακόμη μία φορά το ιδιοκτησιακό καθεστώς και να αφήσετε τις παραλίες στην τύχη τους. Ίσως, τελικά, να είναι πολύ πιο εύκολο να παραδοθούν οι παραλίες σε ιδιωτικά συμφέροντα, παρά να υπάρξει πραγματική διεκδίκηση, σχεδιασμός και αγώνας ώστε να παραμείνουν προς όφελος των δημοτών. Όμως οι παραλίες δεν είναι τσιφλίκι κανενός.
Είναι ο φυσικός πλούτος αυτού του τόπου. Είναι κοινό αγαθό. Είναι κομμάτι της δημόσιας περιουσίας και της ταυτότητας του Δήμου Ναυπλιέων. Δεν μπορεί η εγκατάλειψη να γίνει άλλοθι για την παράδοση.Δεν μπορεί πρώτα να αφήνουμε έναν χώρο να ρημάζει και ύστερα να εμφανίζεται ως «μονόδρομος» η ιδιωτικοποίηση ή η παραχώρησή του.
Οι δημότες δεν εξέλεξαν μια Δημοτική Αρχή για να παρακολουθεί τα προβλήματα από απόσταση, να επικαλείται συνεχώς εμπόδια και να σηκώνει τα χέρια ψηλά. Την εξέλεξαν για να διεκδικεί, να προστατεύει και να υπερασπίζεται το δημόσιο συμφέρον.
Ας το ξεκαθαρίσουμε: Η λύση στα προβλήματα των παραλιών δεν είναι να τις αφήσουμε να καταρρεύσουν. Η λύση είναι να τις προστατεύσουμε και να τις διεκδικήσουμε.
Η Ψιλή Άμμος αλλά και οι υπόλοιπες παραλίες του Δήμου Ναυπλιέων δεν χρειάζονται περισσότερες δικαιολογίες. Χρειάζονται παρέμβαση, συντήρηση, ασφάλεια και πολιτική βούληση.
Και οι αρμόδιοι οφείλουν να απαντήσουν:Πότε θα αποκατασταθούν τα προβληματικά σημεία; Ποιος είναι ο σχεδιασμός του Δήμου για τις παραλίες; Και κυρίως: Πόσο ακόμη θα ακούμε για “ιδιοκτησιακά καθεστώτα” αντί να βλέπουμε λύσεις; Γιατί οι δημότες δεν ζητούν το αδύνατο.
Ζητούν το αυτονόητο: Ασφαλείς παραλίες. Καθαρούς και συντηρημένους χώρους. Και μια Δημοτική Αρχή που να διεκδικεί για τους δημότες της – όχι μια Δημοτική Αρχή που θα παρακολουθεί τα προβλήματα να συσσωρεύονται. Γιατί το εύκολο είναι να αφήσεις έναν χώρο να ρημάξει. Το δύσκολο είναι να τον υπερασπιστείς.
Και αυτό ακριβώς περιμένουν οι δημότες από τη Δημοτική Αρχή.
Α.Κ.
