Τρία χρόνια φωνές, τρία χρόνια εκκλήσεις και τρία χρόνια αναμονής. Αυτό καταγγέλλουν κάτοικοι της Κάντιας για την κατάσταση στο ποταμάκι της περιοχής, ένα ζήτημα που –όπως υποστηρίζουν– είχε τεθεί επανειλημμένα στη Δημοτική Αρχή, χωρίς ουσιαστική ανταπόκριση.
Η αυτοδιοικητική μηχανή όμως κινήθηκε με ρυθμούς… χελώνας. Το πρόβλημα παρέμενε, οι κάτοικοι περίμεναν και η λύση καθυστερούσε.
Σύμφωνα με τις καταγγελίες, χρειάστηκε να περάσει και η αναφορά του κ. Καχριμάνη, πριν από περίπου ενάμιση χρόνο, ώστε το θέμα να πάρει μεγαλύτερες διαστάσεις και να μπει ξανά στο επίκεντρο.
Και όταν τελικά ο δήμος αποφάσισε να κάνει το αυτονόητο —να καθαρίσει το ποταμάκι— ήρθε και η… επικοινωνιακή κορύφωση: ο δήμαρχος στο σημείο, η απαραίτητη φωτογραφία και η εικόνα μιας διοίκησης που εμφανίζεται ως πρωταγωνίστρια μιας λύσης που άργησε υπερβολικά.
Για τους κατοίκους, η αυτοδιοίκηση δεν είναι φωτογραφικό στιγμιότυπο μετά το τέλος μιας καθυστέρησης. Είναι καθημερινή παρουσία, πρόληψη και άμεση αντιμετώπιση των προβλημάτων.
Γιατί οι πολίτες δεν χειροκροτούν το αυτονόητο όταν αυτό έρχεται μετά από τρία χρόνια αναμονής.
Και κάπου εδώ γεννιέται η πιο δύσκολη ερώτηση για τη Δημοτική Αρχή:
Το έργο έγινε επειδή ο δήμος άκουσε τους πολίτες ή επειδή οι πολίτες ανάγκασαν τον δήμο να ακούσει;
Στην Κάντια, το ποταμάκι καθαρίστηκε.
Το αποτύπωμα όμως των τριών χρόνων καθυστέρησης παραμένει.
Α(Κακος)
