
Η μία εξέλιξη διαδέχεται την άλλη στη δημοτική αρχή Ορφανού, με το σκηνικό να γίνεται ολοένα και πιο βαρύ μετά τις διαδοχικές παραιτήσεις τριών εν ενεργεία αντιδημάρχων μέσα σε λίγες ώρες.
Οι παραιτήσεις αυτές δεν αποτελούν απλές αλλαγές προσώπων σε θέσεις ευθύνης, αλλά αποτυπώνουν ένα βαθύτερο πρόβλημα στο εσωτερικό της δημοτικής παράταξης, η οποία πλέον εμφανίζει σοβαρές ρωγμές στη συνοχή της.
Από τους 17 δημοτικούς συμβούλους με τους οποίους ξεκίνησε η δημοτική αρχή, η πραγματική εικόνα σήμερα δείχνει μια παράταξη με μόλις 10 ενεργούς υποστηρικτές. Τέσσερις δημοτικοί σύμβουλοι έχουν ήδη ανεξαρτητοποιηθεί, ενώ ακόμη τρεις, αν και παραμένουν τυπικά στην παράταξη, εμφανίζονται αποστασιοποιημένοι και ασκούν ουσιαστικά κριτική εκ των έσω.
Με άλλα λόγια, η δημοτική αρχή καλείται να λειτουργήσει σε ένα ιδιαίτερα εύθραυστο περιβάλλον, καθώς αρκετά στελέχη της βρίσκονται, όπως λέει και η χαρακτηριστική λαϊκή έκφραση, «με το ένα πόδι μέσα και το άλλο έξω».
Οι εξελίξεις των τελευταίων ημερών έρχονται να επιβεβαιώσουν μια κατάσταση που εδώ και μεγάλο χρονικό διάστημα είχε επισημανθεί: ότι η Δημοτική Αρχή αντιμετωπίζει σοβαρές δυσκολίες στη διοίκηση του Δήμου, στον συντονισμό των ενεργειών της και στη συνολική λειτουργία της.
Οι ίδιες οι επιστολές παραίτησης των στελεχών της παράταξης ανέδειξαν το μέγεθος της εσωτερικής διαφωνίας.
Η κ. Παναγιωτακοπούλου έκανε λόγο για «κομβικές αποφάσεις» που λαμβάνονται «ερήμην των μελών της δημοτικής αρχής», αφήνοντας σαφείς αιχμές για τον τρόπο λήψης αποφάσεων.
Η κ. Ξύδη τόνισε ότι «υπάρχουν όμως αξίες που για εμένα δεν είναι διαπραγματεύσιμες», επισημαίνοντας πως η προσφορά, η ανιδιοτέλεια και η αξιοπρέπεια αποτέλεσαν βασικές αρχές της πορείας της.
Από την πλευρά του, ο κ. Φραγκιουδάκης ανέφερε ότι «η παρατεταμένη σιωπή σας αφήνει σκιές και αναπάντητα ερωτήματα», κάνοντας λόγο για ζητήματα διαφάνειας και αξιοπρέπειας στη διοίκηση.
Ωστόσο, ένα ακόμη μεγάλο πολιτικό ερώτημα που τίθεται πλέον είναι η επόμενη κίνηση των τριών παραιτηθέντων αντιδημάρχων.
Από τη στιγμή που επέλεξαν να αποχωρήσουν από τα αξιώματα και να εκφράσουν δημόσια σοβαρές διαφωνίες για τον τρόπο λειτουργίας της διοίκησης, πολλοί αναμένουν να δουν αν το επόμενο βήμα θα είναι και η ανεξαρτητοποίησή τους.
Γιατί να παραμείνει κάποιος σε μια παράταξη από την οποία έχει ουσιαστικά αποχωρήσει πολιτικά;
Γιατί να επιλέξει την άσκηση αντιπολίτευσης «από μέσα», όταν πλέον δεν κατέχει θέση ευθύνης;
Αυτό είναι το ερώτημα που κυριαρχεί πλέον στα δημοτικά πράγματα.
Η παραίτηση από τα αξιώματα αποτελεί ένα ξεκάθαρο μήνυμα διαφωνίας. Η παραμονή όμως στην ίδια παράταξη δημιουργεί ένα νέο πολιτικό δεδομένο, καθώς η κριτική πλέον δεν έρχεται μόνο από την αντιπολίτευση, αλλά και από το εσωτερικό της ίδιας της δημοτικής αρχής.
Με τέσσερις ανεξάρτητους δημοτικούς συμβούλους και τρεις ακόμη που παραμένουν στην παράταξη αλλά εμφανίζονται να κρατούν αποστάσεις, οι ισορροπίες στο Δημοτικό Συμβούλιο είναι εξαιρετικά εύθραυστες.
Α(Κακος)

