Το επικοινωνιακό «παραμύθι» με το οποίο η μειοψηφούσα δημοτική αρχή του κ. Ορφανού επιχειρεί να ωραιοποιήσει την κατάσταση στο Ναύπλιο έχει πλέον κουράσει.
Η συστηματική προσπάθεια της παράταξης να ασκήσει διοίκηση αποκλειστικά μέσα από τα Μέσα Κοινωνικής Δικτύωσης και να κυβερνήσει με ακατάσχετα, copy-paste δελτία τύπου αποτελεί μνημείο πολιτικής απελπισίας.
Την ώρα που οι επίσημοι λογαριασμοί του δήμου κατακλύζονται από ψηφιακά φίλτρα, φωτογραφίες και θριαμβευτικές ανακοινώσεις για μια δήθεν πόλη-πρότυπο, οι δημότες βιώνουν καθημερινά έναν εφιάλτη εγκατάλειψης. Η διοίκηση, αποκομμένη από την πραγματικότητα, επιλέγει να απαντά στις δίκαιες διαμαρτυρίες των πολιτών με ειρωνεία, βαφτίζοντας τα υπαρκτά προβλήματα ως «fake news».
Τα ωραία λόγια στα χαρτιά και οι «στημένες» αναρτήσεις δεν μπορούν να κρύψουν τη σκληρή πραγματικότητα στους δρόμους.
Το οδικό δίκτυο θυμίζει βομβαρδισμένο τοπίο με επικίνδυνες λακκούβες-παγίδες, ενώ η καθαριότητα έχει εξελιχθεί σε μόνιμη υγειονομική βόμβα, με τους σωρούς των σκουπιδιών στις γειτονιές να διαψεύδουν πανηγυρικά τα επίσημα ενημερωτικά σημειώματα του δήμου.
Παράλληλα, οι αθλητικές εγκαταστάσεις ρημάζουν ασυντήρητες, οι παραλίες παραμένουν απροετοίμαστες και παραμελημένες στην καρδιά της περιόδου, ενώ το πρόβλημα με τα αδέσποτα ζώα διογκώνεται ανεξέλεγκτα λόγω της πλήρους απουσίας κεντρικού σχεδιασμού και δομών.
Αυτή η εικόνα πλήρους απαξίωσης αναδεικνύει και το βαθύ πολιτικό αδιέξοδο της δημοτικής αρχής. Έχοντας απωλέσει την πλειοψηφία μέσα στο Δημοτικό Συμβούλιο, η παράταξη του κ. Ορφανού αδυνατεί να παράγει έργο, να συνθέσει απόψεις και να εξασφαλίσει τις απαραίτητες συναινέσεις.
Αντί για αυτοκριτική και ουσιαστικές λύσεις, επιλέγει την πολιτική απομόνωση και οχυρώνεται πίσω από την οθόνη ενός υπολογιστή, εκδίδοντας ανακοινώσεις που περιγράφουν μια άλλη, φανταστική πόλη και επιτιθέμενη ψηφιακά σε όποιον πολίτη τολμά να αναδείξει τα προβλήματα του τόπου του.
Η κατηφόρα της δημοτικής αρχής δεν ανακόπτεται με επικοινωνιακά πυροτεχνήματα, «delete» στα επικριτικά σχόλια και δελτία τύπου που δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα.
Οι δημότες δεν ζουν μέσα από τις οθόνες των κινητών τους, πληρώνουν δημοτικά τέλη και απαιτούν ασφάλεια, καθαριότητα και υποδομές.
Όταν η καθημερινότητα καταρρέει, η εμμονή της διοίκησης να παρουσιάζει μια δική της, κατασκευασμένη «αλήθεια» αποτελεί πλήρη περιφρόνηση προς την κοινωνία.
Η εικονική διακυβέρνηση τελείωσε· οι πολίτες πλέον απαιτούν έργα και όχι άλλες αναρτήσεις.
Α(Κακος)
