Το ζήτημα της διαχείρισης του αστικού περιβάλλοντος και της αντιμετώπισης των βανδαλισμών αποτελεί διαχρονικά έναν από τους πιο ασφαλείς δείκτες μέτρησης της σοβαρότητας και της επιχειρησιακής ικανότητας μιας δημοτικής αρχής.
Τα όσα όμως διαδραματίστηκαν στην τελευταία συνεδρίαση λογοδοσίας, με αφορμή την ερώτηση του κ. Μάκαρη επικεφαλή της δημοτικής παράταξης ΝΕΑ ΕΠΟΧΗ, για τα γκράφιτι, δεν ανέδειξαν απλώς την απουσία σχεδίου, αλλά μια πρωτοφανή πολιτική και επικοινωνιακή δυσαρμονία στους κόλπους της διοίκησης.
Από τη μία πλευρά, ο κ. Φραγκιουδάκης Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών, επέλεξε την οδό της θεωρητικής υπεκφυγής.
Μεταθέτοντας την επίλυση του προβλήματος στο απροσδιόριστο μέλλον, δήλωσε πως η οπτική ρύπανση θα αντιμετωπιστεί «όταν αλλάξουμε κουλτούρα».
Η τοποθέτηση αυτή συνιστά μια σαφή ομολογία αδυναμίας, μια προσπάθεια μετάκυλισης της ευθύνης από τους διοικούντες στους διοικούμενους. Όταν η εξουσία επικαλείται το έλλειμμα παιδείας των πολιτών για να δικαιολογήσει την παρούσα εικόνα εγκατάλειψης, ουσιαστικά αυτοκαταργείται.
Το πολιτικό οξύμωρο, ωστόσο, ολοκληρώθηκε με την παρέμβαση της αρμόδιας αντιδημάρχου Καθαριότητας. Σε πλήρη διάσταση απόψεων με τον συνάδελφό της, η ίδια εξήγγειλε την προμήθεια σύγχρονου μηχανήματος λέιζερ για τον καθαρισμό των τοίχων. Η αντίφαση είναι κραυγαλέα:
Αν η λύση εξαρτάται αποκλειστικά από τη μακροπρόθεσμη αλλαγή νοοτροπίας της κοινωνίας, τότε προς τι η επένδυση σε εξοπλισμό αιχμής;
Αν, από την άλλη, η λύση είναι τεχνολογική και άμεση, γιατί επιστρατεύονται κοινωνιολογικά άλλοθι για να δικαιολογηθεί η απραξία;
Αυτή η εμφανής έλλειψη εσωτερικής συνεννόησης εκπέμπει ένα ανησυχητικό μήνυμα προς την τοπική κοινωνία.
Όταν το δεξί χέρι της δημοτικής αρχής αγνοεί τι πράττει το αριστερό, η έννοια της συνεκτικής διακυβέρνησης χάνεται μέσα σε μια ιδιότυπη αυτοδιοικητική Βαβέλ. Οι δημότες δεν μπορούν ούτε να κατανοήσουν ούτε να εμπιστευτούν μια διοίκηση που αδυνατεί να συμφωνήσει ακόμα και στα αυτονόητα της καθημερινότητας.
Η αλλαγή κουλτούρας είναι μια μακρά διαδικασία που χτίζεται όταν η ίδια η πολιτεία δίνει το παράδειγμα μέσω της συνέπειας, της διαρκούς συντήρησης και της εφαρμογής των νόμων. Δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως σωσίβιο για την αποποίηση ευθυνών.
Η δημοτική αρχή του κ. Ορφανού οφείλει, έστω και τώρα, να σοβαρευτεί, να ευθυγραμμίσει τα στελέχη της και να παρουσιάσει μια ενιαία, ξεκάθαρη στρατηγική.
Η πόλη δεν έχει ανάγκη ούτε από φιλοσοφικές αναλύσεις ούτε από σκόρπιες υποσχέσεις, αλλά από διοικητική σοβαρότητα.
Αγγ. Κ.
