
Το Ναύπλιο δεν είναι απλώς ένας Δήμος· είναι η ιστορική μας ταυτότητα, η καθημερινότητά μας, το σπίτι μας. Όμως σήμερα, η εικόνα που αντικρίζει κανείς δεν θυμίζει σε τίποτα την αίγλη που του αναλογεί. Η πόλη μοιάζει να έχει «παγώσει» στον χρόνο, βυθισμένη σε μια ιδιότυπη απραξία που προκαλεί πλέον περισσότερο οργή παρά ανησυχία.
Η σημερινή Δημοτική Αρχή του κ. Ορφανού, σε μια αμφιλεγόμενη σύμπραξη με το «Ανάπλι Εμπρός», φαίνεται να έχει εγκλωβιστεί σε έναν φαύλο κύκλο εσωστρέφειας. Η προσδοκία για μια «νέα πνοή» έδωσε τη θέση της σε μια παρατεταμένη στασιμότητα, οδηγώντας το Ναύπλιο σε μια τροχιά παρακμής και σύγχυσης.
Το Παράδοξο των Απευθείας Αναθέσεων και το «Μηδέν»
Ενώ η πόλη παραμένει στο «σημείο μηδέν», προκύπτει ένα αμείλικτο ερώτημα: Πού κατευθύνονται οι πόροι του Δήμου; Παρά τις πολυάριθμες απευθείας αναθέσεις που έχουν υπογραφεί από τη διοίκηση Ορφανού, το αποτέλεσμα στην καθημερινότητα του πολίτη είναι ανύπαρκτο.
Είναι οξύμωρο να παρατηρείται τέτοια κινητικότητα σε επίπεδο αναθέσεων, την ίδια στιγμή που το Ναύπλιο δείχνει εγκαταλελειμμένο. Οι πόροι αναλώνονται σε αποσπασματικές ενέργειες χωρίς στρατηγικό βάθος, ενώ τα μεγάλα ζητήματα παραμένουν «βαλτωμένα». Η πρακτική αυτή εντείνει την αίσθηση της παρακμής, καθώς τα χρήματα των πολιτών δεν μεταφράζονται σε ορατό έργο.
«Τρώγοντας» από τα Έτοιμα του Κωστούρου
Το πιο ανησυχητικό στοιχείο είναι η πλήρης έλλειψη νέου οράματος. Ό,τι κινείται σήμερα στο Δήμο –από υποδομές μέχρι παρεμβάσεις– δεν είναι παρά έργα που είχαν ήδη δρομολογηθεί και εξασφαλιστεί από τη θητεία του πρώην Δημάρχου, κ. Κωστούρου.
Χωρίς δικό της αναπτυξιακό αποτύπωμα, η παρούσα διοίκηση «τρώει» από τα έτοιμα, αδυνατώντας να σχεδιάσει το αύριο.
Αν συνεχίσουμε με αυτούς τους ρυθμούς, το 2028 δεν θα είναι απλώς η χρονιά των επόμενων εκλογών, αλλά το ορόσημο μιας χαμένης πενταετίας για την πρώτη πρωτεύουσα της Ελλάδας.
Η Ώρα της Ευθύνης: Αν δεν μπορείτε, Φύγετε!
Οι δημότες δεν ζητούν θαύματα· ζητούν μια πόλη λειτουργική, ζωντανή και αξιοπρεπή. Το Ναύπλιο δεν έχει την πολυτέλεια να περιμένει άλλες δικαιολογίες ή επικοινωνιακά τεχνάσματα. Η αίσθηση της εγκατάλειψης είναι διάχυτη, από την καθαριότητα μέχρι το οδικό δίκτυο και την τουριστική εικόνα.
Το μήνυμα είναι πλέον σαφές και ηχηρό: Κύριοι της Δημοτικής Αρχής, η πίστωση χρόνου εξαντλήθηκε. Αν δεν μπορείτε να παράγετε έργο, αν δεν έχετε σχέδιο για να σταματήσετε την ελεύθερη πτώση, τότε φύγετε. Το Ναύπλιο αξίζει μια διοίκηση που να το πηγαίνει μπροστά, όχι μια σύμπραξη που το βυθίζει στη λήθη.
Α(Κακος)

