Διανύουμε πλέον το 2026. Η σημερινή Δημοτική Αρχή βρίσκεται στο τιμόνι της πόλης για τρίτη συνεχή χρονιά, έχοντας συμπληρώσει το μεγαλύτερο μέρος της θητείας της από την ανάληψη των καθηκόντων της το 2024.
Κι όμως, στο πρόσφατο Δημοτικό Συμβούλιο, γίναμε μάρτυρες μιας παράστασης που θύμιζε τις πρώτες εκατό μέρες μιας άπειρης διοίκησης: μια απεγνωσμένη προσπάθεια να κρυφτούν πίσω από το φάντασμα της προηγούμενης αρχής.
Είναι απορίας άξιο πώς, μετά από τρία χρόνια εξουσίας, το κεντρικό αφήγημα παραμένει η «κληρονομιά» των προκατόχων.
Το να ανασύρονται σήμερα θέματα όπως οι Σχολικές Επιτροπές –μια υπόθεση που έχει κλείσει οριστικά με διαχειριστικό έλεγχο από το μακρινό πλέον 2023, δεν αποτελεί πολιτική στάση, αλλά ομολογία αδυναμίας. Η «αναμόχλευση των παλαιών» έχει καταντήσει η εύκολη διέξοδος για να μην απαντηθούν τα καυτά ερωτήματα του σήμερα.
Πιο εκτεθειμένος από όλους εμφανίστηκε ο Αντιδήμαρχος Τεχνικών Υπηρεσιών. Μετά από τρία χρόνια στη θέση του, θα περίμενε κανείς να μιλά για παραδομένα έργα, για υποδομές που ολοκληρώθηκαν και για μια πόλη που αλλάζει όψη.
Αντίθετα, τον είδαμε να επιδίδεται σε μια στείρα παρελθοντολογία, προσπαθώντας να καλύψει τη δική του αδράνεια πίσω από παλιές αμαρτίες άλλων.
Όταν όμως διοικείς τρία χρόνια, η ευθύνη για τη στασιμότητα δεν ανήκει σε εκείνους που έφυγαν, αλλά σε εκείνους που κάθονται στις καρέκλες της εξουσίας. Ο πολίτης το 2026 δεν ενδιαφέρεται για το τι παρέλαβε η διοίκηση το 2024· ενδιαφέρεται για το τι έκανε η διοίκηση από τότε μέχρι σήμερα.
Η Δημοτική Αρχή οφείλει να καταλάβει ότι ο χρόνος της πολιτικής «χάριτος» έχει τελειώσει προ πολλού. Η τακτική του αποδιοπομπαίου τράγου δεν πείθει πλέον κανέναν. Οι δημότες απαιτούν αποτελέσματα και όχι άλλες αναδρομές στο παρελθόν.
Η πόλη δεν μπορεί να περιμένει άλλο μια διοίκηση που κοιτάζει μόνιμα στον καθρέφτη του χθες, την ώρα που το αύριο την προσπερνά.
Α(Κακός)
