Μια φορά κι έναν καιρό, ο κ. Καράπαυλος και ο κ. Φραγκιουδάκης κατηγορούσαν την προηγούμενη Δημοτική Αρχή ότι… ξόδευε σε ενοικίαση καρεκλών αντί να τις αγοράσει. Σήμερα, η Δημοτική Αρχή του κ. Ορφανού κάνει ακριβώς το ίδιο.
Και κάπως έτσι οι καρέκλες αποκτούν «μαγική ιδιότητα»: όταν τις νοικιάζει ο άλλος, είναι σπατάλη· όταν τις νοικιάζεις εσύ, είναι… φροντισμένη οικονομική πολιτική.
Συνεπώς, η συνέπεια της Δημοτικής Αρχής και η ειρωνεία της κατάστασης μοιάζουν να βαδίζουν χέρι-χέρι.
ΥΓ. Μήπως μπορεί να μας πει κανείς τι απέγιναν οι καρέκλες που η ίδια αυτή Δημοτική Αρχή είχε αγοράσει για να σταματήσει τη σπατάλη των ενοικιαζόμενων; Ή ήταν κι αυτές απλώς ένα ακόμα «πυροτέχνημα» στο Δημοτικό Συμβούλιο για λόγους εντυπώσεων;
Α(Κακός)
