Η δημοτική αρχή του Δήμος Ναυπλιέων φαίνεται πως θυμήθηκε ξανά τα αδέσποτα. Όχι όμως για να παρουσιάσει απτά αποτελέσματα, αλλά για να διοργανώσει ακόμη μία επικοινωνιακή ενημέρωση, ώστε να μας υπενθυμίσει ότι «κάτι κάνει».
Μόνο που οι δημότες έχουν μνήμη.
Πριν από λίγους μήνες, αντί για οργανωμένη πολιτική διαχείρισης, αντί για δομές, αντί για σχέδιο, είδαμε αφίσα που καλούσε… εμάς να ταΐζουμε τα αδέσποτα. Δηλαδή ο Δήμος, που από τον νόμο είναι υπεύθυνος για τη διαχείριση, την περίθαλψη και την ευζωία των ζώων συντροφιάς, μετέθεσε την ευθύνη στους πολίτες.
Πού είναι το καταφύγιο;
Ο Δήμος έχει υποχρέωση για δημιουργία και λειτουργία κατάλληλου καταφυγίου.
Μέχρι σήμερα, δεν υπάρχει δημοτικό καταφύγιο ζώων που να καλύπτει ουσιαστικά τις ανάγκες.
Αντί για υποδομές:
Δεν υπάρχει επαρκής χώρος φιλοξενίας.
Δεν υπάρχει διαφανής και σταθερή στρατηγική στειρώσεων.
Δεν υπάρχει δημόσιος απολογισμός με συγκεκριμένους αριθμούς (στειρώσεις, υιοθεσίες, επανεντάξεις). Από ότι λένε θα το κάνουν στις 25 Φεβρουαρίου στο Βουλευτικό αναμένουμε να δούμε τι θα πουν. Εκτός όμως αν είναι άλλη μία επικοινωνιακή φιέστα σαν κι αυτή του απολογισμού του Τουρισμού
Από την ευθύνη… στην επίκληση «ευαισθησίας»
Η προτροπή προς τους πολίτες να ταΐζουν τα αδέσποτα δεν είναι πολιτική. Είναι ομολογία αδυναμίας.
Η κοινωνική ευαισθησία δεν υποκαθιστά τη θεσμική ευθύνη.
Η διαχείριση των αδέσποτων απαιτεί:
Συστηματικές στειρώσεις
Κτηνιατρική παρακολούθηση
Συνεργασία με πιστοποιημένες φιλοζωικές
Δημόσιο έλεγχο δαπανών
Διαφάνεια σε αναθέσεις και συμβάσεις
Και μιας και μιλάμε για διαφάνεια…
Μια ματιά στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ αρκεί για να διαπιστώσει κανείς ότι γύρω από το ζήτημα των αδέσποτων κινούνται ποσά. Και μάλιστα όχι αμελητέα.
Το ερώτημα δεν είναι αν δαπανώνται χρήματα.
Το ερώτημα είναι:
Πού ακριβώς κατευθύνονται;
Ποια είναι τα μετρήσιμα αποτελέσματα;
Γιατί, παρά τις δαπάνες, το πρόβλημα παραμένει ορατό και αυξανόμενο;
Η διαφάνεια δεν είναι ανάρτηση αποφάσεων. Είναι λογοδοσία.
Οι δημότες ζητούν λύσεις
Η δημοτική αρχή δεν μπορεί να θυμάται τα αδέσποτα μόνο όταν χρειάζεται να δείξει έργο. Οι πολίτες δεν είναι ούτε εθελοντικό προσωπικό του Δήμου ούτε επικοινωνιακό φόντο.
Η διαχείριση των αδέσποτων είναι δείκτης πολιτισμού, οργάνωσης και διοικητικής επάρκειας.
Και σήμερα, ο απολογισμός δεν γίνεται σε αίθουσες ενημερώσεων. Γίνεται στους δρόμους, όπου τα ζώα συνεχίζουν να ζουν χωρίς επαρκή φροντίδα και οι δημότες συνεχίζουν να καλούνται να καλύψουν το κενό.
Ίσως αντί για νέες «ενημερωτικές» εκδηλώσεις, η δημοτική αρχή θα έπρεπε να παρουσιάσει:
Χρονοδιάγραμμα καταφυγίου
Συγκεκριμένα στατιστικά
Αναλυτικό οικονομικό απολογισμό
Ανεξάρτητο έλεγχο των δράσεων
Γιατί αλλιώς, η πολιτική για τα αδέσποτα δεν είναι πολιτική.
Είναι απλώς επικοινωνία.
Α(Κακός)
