Μπορεί τα στελέχη της Δημοτικής Αρχής του κ. Ορφανού να κατακεραυνώνουν πίσω από κλειστές πόρτες τη διοίκηση και τις αποφάσεις της, αλλά στην πράξη… το μόνο που κάνουν είναι να κρατούν το στόμα τους ανοιχτό για να μιλούν στους φίλους τους. Διαφωνούν; Φυσικά. Κάνουν κάτι γι’ αυτό; Όχι ακριβώς.
Κι έτσι καταλήγουμε στο αυτονόητο: η φροντίδα για τον δημότη δεν ήταν ποτέ στις προτεραιότητές τους. Πάνω απ’ όλα βρίσκονται ο μισθός, τα προνόμια και η προσωπική ανέλιξη. Τώρα γίνεται σαφές γιατί ήθελαν να εκλεγούν: όχι για να προσφέρουν στην κοινωνία, αλλά για να γεμίσουν την τσέπη τους και να καμαρώνουν για τη «δημοτική τους καριέρα».
Στον κόσμο των κλειστών γραφείων και των κατ’ ιδίαν παραπόνων, η δράση θεωρείται… πολυτέλεια.
Μήπως ήρθε η ώρα να δούμε και λίγη δημόσια ευθύνη;
Ή μήπως αυτό είναι πια… υπερβολικό;
Α(Κακός)
