Το Ναύπλιο δύο χρόνια μετά: η πόλη που βουλιάζει… αλλά με PowerPoint
Δύο χρόνια μετά τις εκλογές, το Ναύπλιο επί Δημοτικής Αρχής Ορφανού μοιάζει να ζει σε… άλλο κόσμο. Έναν κόσμο γεμάτο slides, διαγράμματα και στατιστικά, αλλά χωρίς την παραμικρή σύνδεση με την πραγματικότητα στους δρόμους της πόλης. Οι έρευνες για τον τουρισμό συνεχίζονται ακατάπαυστα, αλλά τα αποτελέσματα; Μηδέν. Το μόνο που φαίνεται να προχωρά είναι η γραφειοκρατία.
Η πόλη, από την άλλη, βυθίζεται καθημερινά στην αταξία και την εγκατάλειψη. Η παλιά πόλη μοιάζει με σκηνικό μετά από καταιγίδα: βρώμικη, γεμάτη γκράφιτι, με άναρχη στάθμευση ακόμα και στην Πλατεία Συντάγματος.
Από τον Ψαρομαχαλά μέχρι την παραλία, η εικόνα εγκατάλειψης δεν αφήνει περιθώρια για αυταπάτες: η δημοτική αρχή δεν ενδιαφέρεται για την καθημερινότητα των κατοίκων ή την εμπειρία των επισκεπτών.
Οι πολιτιστικές και αθλητικές εκδηλώσεις, άλλοτε η ψυχή της πόλης, έχουν υποβαθμιστεί. Ο Μαραθώνιος Ναυπλίου κατέρριψε κάθε αρνητικό ρεκόρ: Την πρώτη χρονιά της θητείας Ορφανού δεν έγινε καθόλου, ενώ την δεύτερη ήταν σχεδόν φιάσκο. Ο Παλαμήδειος Άθλος δεν τα πήγε καλύτερα, με συμμετοχές που προκαλούν απογοήτευση.
Και αν κάτι καταδεικνύει περισσότερο την πτώση της πόλης, αυτό είναι η μειωμένη επισκεψιμότητα: το Ναύπλιο επί ημερών Δημοτικής Αρχής Ορφανού έχει λιγότερο κόσμο ακόμη και από την περίοδο της πανδημίας.
Οι τουρίστες δεν έρχονται για μελέτες και αναφορές, έρχονται για εμπειρίες – για εκδηλώσεις, για μια πόλη που αναπνέει, για μια καθημερινότητα φροντισμένη και ζωντανή.
Συνολικά, το Ναύπλιο σήμερα μοιάζει με πείραμα γραφειοκρατίας και αδράνειας. Οι πολίτες συνεχίζουν να ελπίζουν σε αλλαγή, αλλά η πόλη βουλιάζει.
Και ναι, τουλάχιστον… με στιλ PowerPoint.
Α(Κακός)
