Πριν από δύο χρόνια, οι δημότες του Ναυπλίου έδωσαν καθαρή εντολή για αλλαγή πορείας, διαφάνεια και ουσιαστικό έργο. Δεν ζήτησαν θαύματα· ζήτησαν σοβαρότητα, σεβασμό στο δημόσιο χρήμα και μια δημοτική αρχή που θα υπηρετεί το σύνολο της κοινωνίας. Σήμερα, η απογοήτευση είναι διάχυτη.
Η σημερινή δημοτική αρχή δείχνει καθημερινά ότι δεν άκουσε ποτέ τη φωνή των πολιτών. Από τις πρώτες κιόλας αποφάσεις της, κατέστη σαφές ότι η λαϊκή εντολή αντιμετωπίστηκε ως τυπική διαδικασία και όχι ως υποχρέωση. Εξυπηρετήσεις ημετέρων βαφτίζονται «διοικητικές επιλογές», σπατάλη δημοτικού χρήματος παρουσιάζεται ως «αναπτυξιακό όραμα» και η απουσία ουσιαστικού έργου καλύπτεται με ατελείωτα λόγια.
Το Ναύπλιο δεν διοικείται· απλώς συντηρείται πρόχειρα. Χωρίς σχέδιο, χωρίς προτεραιότητες και χωρίς λογοδοσία. Η διαφάνεια παραμένει ζητούμενο, ενώ οι πολίτες παρακολουθούν το δημοτικό ταμείο να εξαντλείται χωρίς να βλέπουν αντίκρισμα στην καθημερινότητά τους.
Τα προβλήματα συσσωρεύονται, τα έργα καθυστερούν ή υλοποιούνται χωρίς ουσία και η ποιότητα ζωής υποβαθμίζεται. Κι όμως, η δημοτική αρχή επιμένει σε έναν αυτάρεσκο λόγο, αποκομμένο από την πραγματικότητα της πόλης και τις ανάγκες των δημοτών. Η επικοινωνία έχει αντικαταστήσει τη διοίκηση και οι ανακοινώσεις έχουν αντικαταστήσει τις πράξεις.
Δύο χρόνια είναι αρκετά για να κριθεί μια διοίκηση. Όταν δεν υπάρχει αποτέλεσμα, δεν φταίνε οι συνθήκες· φταίνουν οι επιλογές. Όταν το δημόσιο συμφέρον μπαίνει σε δεύτερη μοίρα και προτεραιότητα αποκτούν συγκεκριμένα πρόσωπα και συμφέροντα, τότε δεν μιλάμε για αδυναμία, αλλά για συνειδητή στάση.
Οι δημότες του Ναυπλίου δεν έδωσαν εντολή για αλαζονεία, αδιαφάνεια και σπατάλη. Και όσο η δημοτική αρχή συνεχίζει να αγνοεί τη δυσαρέσκεια που μεγαλώνει, τόσο πιο κοντά έρχεται η στιγμή της πολιτικής της απομόνωσης.
Η κοινωνία βλέπει, κρίνει και δεν ξεχνά.
Α(Κακός)
