Τα δημοτικά τέλη στο Ναύπλιο δεν αυξάνονται απλώς. Εκτοξεύονται. Και μαζί τους εκτοξεύεται και η υποκρισία της Δημοτικής Αρχής, που προεκλογικά μοίραζε υποσχέσεις για μειώσεις και «ανάσα στους δημότες», ενώ σήμερα φέρνει τη μία αύξηση μετά την άλλη, χωρίς ίχνος ντροπής.
Στο αυριανό Δημοτικό Συμβούλιο έρχεται νέα αύξηση για τους κοινόχρηστους δημοτικούς χώρους, την ώρα που η κοινωνία στενάζει. Αντί για εξορθολογισμό, αντί για κοινωνικά κριτήρια, η απάντηση της Δημοτικής Αρχής είναι απλή: πληρώστε. Όλοι. Χωρίς εξαιρέσεις.
Και αν νομίζει κανείς ότι τουλάχιστον ο πρωτογενής τομέας θα τύχει στοιχειώδους προστασίας, κάνει λάθος. Από την πρόσφατη αύξηση της Δημοτικής Αρχής του κ. Ορφανού δεν γλίτωσαν ούτε οι κτηνοτρόφοι. Αγροτικά κτίσματα, αποθήκες, στάβλο, εγκαταστάσεις εκτός πόλης, χωρίς ουσιαστικές δημοτικές υπηρεσίες, χρεώνονται με δημοτικά τέλη που φτάνουν τα 6 ευρώ το τετραγωνικό μέτρο τον χρόνο.
Στάβλοι και αποθήκες, αντιμετωπίζονται από την Δημοτική Αρχή του κ. Ορφανού σαν να είναι καταστήματα στο κέντρο του Ναυπλίου. Η χρέωση ίδια. Η ανταποδοτικότητα ανύπαρκτη. Η λογική; Καμία.
Οι κτηνοτρόφοι μιλούν για οικονομική ασφυξία. Και δικαίως. Όταν πληρώνεις τέλη χωρίς να λαμβάνεις υπηρεσίες, αυτό δεν λέγεται ανταποδοτικότητα. Λέγεται χαράτσι.
Η Δημοτική Αρχή καλείται πλέον να απαντήσει ξεκάθαρα:
– Πού πήγαν οι προεκλογικές δεσμεύσεις για μειώσεις;
– Ποια κοινωνική πολιτική εξυπηρετεί η οριζόντια αύξηση τελών;
– Πώς στηρίζεται ο πρωτογενής τομέας όταν τον αντιμετωπίζεις ως εύκολο φορολογικό στόχο;
Η πραγματικότητα είναι σκληρή: αντί για σχέδιο, έχουμε εισπρακτική λογική. Αντί για στήριξη, επιβάρυνση. Αντί για δικαιοσύνη, ισοπέδωση.
Το αυριανό Δημοτικό Συμβούλιο δεν είναι μια τυπική συνεδρίαση. Είναι τεστ αξιοπιστίας. Και μέχρι στιγμής, η Δημοτική Αρχή δείχνει να το χάνει κατά κράτος. Οι δημότες θυμούνται. Και ο λογαριασμός, πολιτικός και κοινωνικός, έρχεται πάντα.
