Η εκκωφαντική σιωπή του Δημάρχου για την ανεξαρτητοποίηση Λαμπρόπουλου δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά και απορίες…
Ένα μήνα μετά την ανεξαρτητοποίηση του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου Ναυπλιέων, Ευάγγελου Λαμπρόπουλου, ο Δημήτρης Ορφανός εξακολουθεί να σιωπά.
Ούτε δήλωση, ούτε εξήγηση, ούτε καν μια πολιτική τοποθέτηση για μια πράξη που αποτελεί de facto πολιτική αμφισβήτηση στο πρόσωπο του.
Και όσο περνούν οι μέρες, η σιωπή αυτή βαραίνει όλο και περισσότερο την πόλη μας…
Γιατί ο κ. Λαμπρόπουλος δεν ήταν ένας τυχαίος δημοτικός σύμβουλος. Ήταν ο στενότερος συνεργάτης του δημάρχου στο ξεκίνημα της δημοτικής θητείας.
Ήταν αυτός που πολλές φορές τον προστάτευε μέσα στα Δημοτικά Συμβούλια από τις κακοτοπιές και όχι μόνο.
Η δημόσια αποχώρησή του όμως, με ευθείες αιχμές εναντίον του δημάρχου δεν ήταν απλώς μια εσωτερική ρωγμή αλλά μια ηχηρή προειδοποίηση για το που οδεύει η διοίκηση Ορφανού.
Κι όμως, μπροστά σε όλα αυτά ο Δήμαρχος δεν μιλά….
Ο ίδιος που, μέχρι πρότινος, έσπευδε να απαντήσει σε κάθε σχόλιο στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης για τους αποχωρήσαντες από την παράταξη του δημοτικούς συμβούλους. Είναι ο ίδιος που βγήκε σε συνέντευξη Τύπου για να υπερασπιστεί τον εαυτό του και μέλη της δημοτικής αρχής από τις καταγγελίες Δωρή περί «μαύρων χρημάτων» στη ΔΕΥΑΝ.
Τώρα, όμως, εδώ και ένα μήνα με 5 ανεξαρτητοποιήσεις να τον βαραίνουν προσπαθεί να αποδράσει με τη σιωπή.
Οι φωνές όμως πληθαίνουν, που συνδέουν τη σιωπή του με τον οικονομικό έλεγχο που βρίσκεται σε εξέλιξη στον Δικηγορικό Σύλλογο, του οποίου υπήρξε για χρόνια Πρόεδρος. Κανείς δεν γνωρίζει τι θα αποκαλυφθεί, ούτε αν υπάρχουν ευθύνες ή σκιές που θα μπορούσαν να πλήξουν πολιτικά το κύρος του.
Το βέβαιο, όμως, είναι πως ο Δήμαρχος αποφεύγει συστηματικά κάθε δημόσια εμφάνιση ή απάντηση που θα μπορούσε να ανοίξει τον ασκό του Αιόλου.
Η απουσία τελικά πολιτικού λόγου δεν είναι ένδειξη ψυχραιμίας αλλά δείγμα υπεκφυγής και αμηχανίας για τις εξελίξεις. Είναι ολοφάνερο πως η διοίκηση Ορφανού χάνει μέρα με την μέρα τον έλεγχο, βλέπει τις ισορροπίες της να καταρρέουν και προσπαθεί να κερδίσει χρόνο πριν την πλήρη κατάρρευση.
Η ανεξαρτητοποίηση Λαμπρόπουλου, όπως και οι υπόλοιπες ρήξεις με Πανούτσοπουλο, Μανώλη και Δωρή και τελευταία του Γαβρήλου αποκαλύπτουν μια βαθιά θεσμική κρίση.
Η κοινωνία του Ναυπλίου δεν μπορεί να μένει ακόμα στο σκοτάδι.
