Δημοτική Αρχή Ναυπλίου| Ζητάνε “σταυρό” και για τα κοιμητήρια!
Όταν οι «πολεμιστές» της πόλωσης ανακαλύπτουν τις αρετές της συναίνεσης…
Σε ένα τοπίο που θυμίζει περισσότερο πολιτική φάρσα παρά συνειδητή στρατηγική, η δημοτική αρχή του Δήμου Ναυπλιέων επιχειρεί τις τελευταίες εβδομάδες να εμφανιστεί ως υπεύθυνος και συναινετικός διαχειριστής της τοπικής εξουσίας. Η ίδια δημοτική αρχή που μέχρι χθες εξαπέλυε καταιγισμό επιθέσεων προς κάθε πολιτικό αντίπαλο, σήμερα – εγκλωβισμένη στην απώλεια της πλειοψηφίας και χωρίς τα απαραίτητα στηρίγματα – απλώνει «κλάδο ελαίας» προς όσους άλλοτε επιχειρούσε πολιτικά να εξοβελίσει.
Δεν έχουν περάσει πολλοί μήνες από τότε που η σημερινή διοίκηση εξαπέλυε προσωπικές βολές κατά του πρώην δημάρχου Δημήτρη Κωστούρου, μιλώντας για «σκιές» και «αδιαφάνεια» χωρίς να παρουσιάσει ούτε ένα αποδεικτικό στοιχείο. Ο δημόσιος διάλογος δηλητηριάστηκε, οι θεσμοί απαξιώθηκαν και η πολιτική αντιπαράθεση μετατράπηκε σε πεδίο προσωπικών επιθέσεων. Σήμερα όμως, η ίδια αρχή μιλά για «αναγκαίες συνεργασίες» και «νέα σελίδα» στη λειτουργία του Δημοτικού Συμβουλίου.
Ανάλογες ήταν και οι συμπεριφορές προς τον Επικεφαλής της ΝΕΑΣ ΕΠΟΧΗΣ κ. Μακαρή, ο οποίος δέχθηκε προσβολές όχι για τις θέσεις του, αλλά για την… καταγωγή του. «Δεν είστε Ναυπλιώτης», ειπώθηκε από σύμβουλο της πλειοψηφίας μέσα στην αίθουσα του Δημοτικού Συμβουλίου, σε μια στιγμή που αποκάλυψε με τον πιο ωμό τρόπο το πώς αντιλαμβάνονταν κάποιοι τη συμμετοχή στα κοινά: ως προνόμιο λίγων, όχι ως δικαίωμα όλων.
Και βέβαια, δεν λησμονούνται οι προτάσεις του επικεφαλής της Δημοτικής παράταξης “Ναυπλία Ενωμένη” , κ. Παπαδημοπουλου. Σοβαρές, τεκμηριωμένες, και με σαφές αποτύπωμα υπέρ του Δήμου — αντιμετωπίστηκαν με σιωπή, ειρωνεία ή απόλυτη αδιαφορία. Τότε, η έπαρση της πλειοψηφίας δεν άφηνε χώρο για συνθέσεις. Σήμερα όμως, που η απώλεια του αριθμητικού πλεονεκτήματος αφαιρεί και την πολιτική ασυλία, εμφανίζεται ξαφνικά η ανάγκη για «ευρύτερες συναινέσεις».
Ενδεικτική ήταν η πρόσφατη τοποθέτηση της Αντιδημάρχου Καθαριότητας, η οποία μιλώντας για τον Κανονισμό Λειτουργίας των Κοιμητηρίων, εξέφρασε την «ελπίδα για συμφωνία με τις άλλες παρατάξεις». Μια «ελπίδα» που δεν γεννήθηκε από αλλαγή πολιτικής κουλτούρας, αλλά από τον πολιτικό καταναγκασμό της μειοψηφίας.
“Η Δημοτική Αρχή θεωρεί πως πρόκειται για ένα σημαντικό βήμα εκσυγχρονισμού και ευταξίας, εκφράζοντας την πεποίθηση ότι όλες οι παρατάξεις θα στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια που δίνει λύση σε ένα χρόνιο ζήτημα και ενισχύει τον σεβασμό, την αξιοπρέπεια και την ανθρωπιά στη λειτουργία των κοιμητηρίων του Δήμου Ναυπλιέων”. (απόσπασμα από την δήλωση της Αντιδημάρχου στα Μέσα Κοινωικής Δικτύωσης η οποία αναφέρεται σε ελπίδα για στήριξη)
Η κοινωνία του Ναυπλίου, όμως, ούτε ξεχνά ούτε παρασύρεται εύκολα από επικοινωνιακές πιρουέτες. Γνωρίζει ποιοι λειτούργησαν με λογικές αποκλεισμού, πόλωσης και μικροπολιτικής. Και γνωρίζει επίσης ποιοι, σήμερα, μιλούν για «ενότητα» μόνο και μόνο επειδή η αριθμητική τους τούς αναγκάζει.
Το πραγματικό ερώτημα πλέον δεν αφορά τη ρητορική, αλλά την αξιοπιστία:
– Πώς μπορείς να ζητάς συναίνεση όταν έχτισες την πολιτική σου ταυτότητα πάνω στη διχόνοια;
– Πώς μπορείς να μιλάς για ενότητα, όταν μέχρι χθες απαξίωνες όσους σήμερα χρειάζεσαι;
Η απάντηση θα δοθεί όχι στα δελτία τύπου, αλλά στην κοινωνία. Γιατί η μνήμη των πολιτών μπορεί να μην είναι βολικά κοντή — είναι όμως ιδιαίτερα διεισδυτική.
Αγγελική Κωσταρέλου
