Παρατημένο στο έλεος του χρόνου και της αδιαφορίας, το χωριό Αργολικό βιώνει καθημερινά μια σκληρή πραγματικότητα που διαψεύδει κάθε λόγο περί «ανάπτυξης» και «φροντίδας» από τη δημοτική αρχή. Παρά τις περί του αντιθέτου διακηρύξεις των Ορφανού – Καράπαυλου, η εικόνα στα τοπικά διαμερίσματα είναι αποκαρδιωτική: σκουπίδια και ογκώδη στοιβάζονται αβοήθητα στους δρόμους, ενώ οι λακκούβες μετατρέπουν την καθημερινή μετακίνηση σε κίνδυνο για κατοίκους και οχήματα.
Η εγκατάλειψη δεν περιορίζεται μόνο στην καθαριότητα ή την οδοποιία· πρόκειται για μια συνολική συρρίκνωση της ζωής στο χωριό. Οι πολίτες βλέπουν το χρόνο να περνά χωρίς ουσιαστικά έργα υποδομής, ενώ η δημοτική αρχή περιορίζεται σε λόγια και δελτία τύπου. Η πενταετία των Ορφανού – Καράπαυλου φαίνεται ότι θα κλείσει αφήνοντας έναν δήμο που, αντί να προοδεύει, επιστρέφει δεκαετίες πίσω.
