Δύο χρόνια στο τιμόνι του Δήμου και η δημοτική αρχή του «οράματος και της δημιουργίας» απέδειξε πως δεν μπορεί να διαχειριστεί ούτε τα στοιχειώδη. Στην Πρόνοια, οι κάδοι λείπουν, τα σκουπίδια στοιβάζονται, και οι κάτοικοι ζουν μέσα σε δυσωδία και κοροϊδία.
Ο κ. Κώστας, κάτοικος της περιοχής, δείχνει έναν γεμάτο και ραγισμένο κάδο στη γωνία του δρόμου:
«Το είπαμε μια, το είπαμε δύο… τίποτα. Σκουπίδια παντού. Τηλεφωνούμε στο Δήμο και μας λένε “θα το δούμε”. Πότε; Όταν γεμίσουμε ποντίκια;»
Η κ. Ελένη, που μένει λίγα μέτρα πιο κάτω, είναι εξίσου αγανακτισμένη:
«Εδώ και μήνες ζητάμε καινούργιους κάδους. Δεν είναι πολυτέλεια, είναι ανάγκη. Δεν μπορούμε να ζούμε με τις σακούλες έξω από τα σπίτια μας. Και τι κάνουν; Τίποτα! Μόνο υποσχέσεις και αδιαφορία».
Από το Δημαρχείο, απάντηση καμία. Οι αποφάσεις για προμήθεια νέων κάδων «κολλάνε», την ίδια ώρα που οι απευθείας αναθέσεις σε «ημέτερους» τρέχουν με ρυθμούς εξπρές.
Ο κ. Γιώργος, παλιός κάτοικος της Πρόνοιας, μιλά χωρίς περιστροφές:
«Για να δώσουν σε κολλητούς δουλίτσες, βρίσκουν χρόνο και λεφτά. Για τις βασικές ανάγκες των δημοτών, τίποτα. Μόνο ντροπή! Δεν μας σέβονται καθόλου».
Η εικόνα στους δρόμους είναι η απόδειξη: σακούλες σκουπιδιών έξω από σπίτια, σπασμένοι κάδοι, δυσωδία και απειλή για τη δημόσια υγεία. Αυτή είναι η «δημιουργία» της δημοτικής αρχής – μια γειτονιά που βρωμάει, με κατοίκους αγανακτισμένους και εγκαταλελειμμένους.
Η Πρόνοια ζητά τα αυτονόητα: καθαριότητα, υποδομές, σεβασμό.
Η δημοτική αρχή; Ασχολείται με επικοινωνία, φωτογραφίες και «έργα βιτρίνας».
Η ανικανότητα και η αδιαφορία τους δεν κρύβονται πια.
