Η σημερινή δημοτική αρχή ανέλαβε με συνθήματα για «όραμα» και «δημιουργία». Στην πράξη, όμως, αυτό που βλέπουν οι δημότες θυμίζει περισσότερο οικογενειακή συνάθροιση παρά σύγχρονη διοίκηση. Από τις πρώτες μέρες φάνηκε πως η έγνοια δεν ήταν οι ανάγκες της πόλης, αλλά η τακτοποίηση συγγενών και φίλων.
Απευθείας αναθέσεις και οικογενειακά πρόσωπα
Σύμφωνα με πληροφορίες και συζητήσεις που «φουντώνουν» στην τοπική κοινωνία, συγγενικά πρόσωπα κατέλαβαν θέσεις-κλειδιά σε δημοτικές δομές, όπως στο γηροκομείο. Παράλληλα, απευθείας αναθέσεις έργων και προμηθειών φαίνεται να καταλήγουν συστηματικά σε κουμπάρους, συμπεθέρους και πρόσωπα με οικογενειακούς δεσμούς.
Η εικόνα αυτή έχει προκαλέσει αντιδράσεις, με αρκετούς να μιλούν για «παραγοντισμό» και «φαινόμενα οικογενειοκρατίας», που παραπέμπουν περισσότερο σε άλλες εποχές.
Οι επαγγελματίες στο περιθώριο
Αντιστρόφως ανάλογη είναι η στάση απέναντι στους επαγγελματίες της πόλης. Άνθρωποι που δραστηριοποιούνται χρόνια στην τοπική αγορά καταγγέλλουν ότι μένουν εκτός συνεργασιών, βλέπουν δουλειές να χάνονται και συμβάσεις να λήγουν χωρίς καμία αιτιολόγηση.
«Δεν είναι θέμα ικανοτήτων ή ποιότητας δουλειάς. Είναι καθαρά θέμα… ονομάτων», σχολιάζουν άνθρωποι της αγοράς, αφήνοντας σαφείς αιχμές για επιλεκτική μεταχείριση.
Το «για πάντα» τελειώνει στην κάλπη
Η μεγαλύτερη πρόκληση, ωστόσο, δεν είναι οι πρακτικές αυτές καθαυτές, αλλά η νοοτροπία που τις συνοδεύει: η αίσθηση ότι η εξουσία είναι δεδομένη και μόνιμη. Σαν να πρόκειται για οικογενειακό κειμήλιο που περνά από γενιά σε γενιά.
Όμως η κάλπη δεν χαρίζεται σε κανέναν. Και η μνήμη των πολιτών είναι πιο ισχυρή από οποιαδήποτε απευθείας ανάθεση. Όταν έρθει η ώρα της κρίσης, το μόνο «όραμα» που θα μετρήσει θα είναι εκείνο που αφορά το κοινό καλό – όχι τα οικογενειακά συμφέροντα.
Η «δημοτική αρχή του οράματος και της δημιουργίας» κινδυνεύει να μείνει στην ιστορία όχι για όσα υποσχέθηκε, αλλά για όσα έβαλε σε προτεραιότητα: το σόι, τους κουμπάρους και τις παρέες. Γιατί το πραγματικό όραμα μιας πόλης χτίζεται με διαφάνεια, συμμετοχή και δουλειά για τον πολίτη – όχι με διορισμούς και ρουσφέτια.
Αγγ.Κ.
