Χωρίς τη στήριξη που υποσχέθηκε ο Δήμος Ναυπλιέων, το Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών πραγματοποιήθηκε χάρη στην κινητοποίηση του Ραφαήλ Μπαρού και των πολιτών.
Αν η ανευθυνότητα ήταν χορευτικό είδος, ο Δήμος Ναυπλιέων θα έπαιρνε το πρώτο βραβείο. Το Φεστιβάλ Παραδοσιακών Χορών, που για μήνες παρουσιαζόταν ως λαμπρό δείγμα συνεργασίας Δήμου και Εργατικού Κέντρου, παραλίγο να μετατραπεί σε διεθνή φαρσοκωμωδία.
Ο πρόεδρος του Εργατικού Κέντρου, Ραφαήλ Μπαρού, αποκάλυψε ότι επί μήνες λάμβανε από τον δήμαρχο διαβεβαιώσεις ότι η χρηματοδότηση «είναι θέμα χρόνου».
Κι επειδή η φιέστα ήθελε και κύρος, ο δήμαρχος κάλεσε μέχρι και τον Πρέσβη της Κύπρου να παρακολουθήσει τις εκδηλώσεις — μόνο που στο παραπέντε, το «όλα έτοιμα» μετατράπηκε σε «όλα στον αέρα».
Αποτέλεσμα; Ο Δήμος εξαφανισμένος, το κύρος της πόλης εκτεθειμένο, και η διοργάνωση να κρέμεται από μια κλωστή.
Το φεστιβάλ σώθηκε μόνο χάρη σε μια κινητοποίηση της τελευταίας στιγμής από τον Μπαρού και τους πολίτες — χωρίς δημοτική στήριξη, χωρίς προϋπολογισμό, μόνο με φιλότιμο.
Η πολιτική ουσία, όμως, δεν αλλάζει: πρόκειται για μια δημοτική αρχή που στήνει επικοινωνιακά πανηγύρια, αλλά όταν έρθει η ώρα να βάλει πλάτη, κάνει πίσω αφήνοντας άλλους να καθαρίσουν.
Το Ναύπλιο γλίτωσε τον διασυρμό, αλλά η εικόνα της δημοτικής ηγεσίας μένει να χορεύει… τον χορό του Ζαλόγγου.
