Στο Αραχναίο, εν μέσω καλοκαιριού και αφόρητης ζέστης, το νερό έχει γίνει είδος πολυτελείας. Οι κάτοικοι ανοίγουν τα πηγάδια τους για να βγάλουν σταγόνες ζωής, ενώ το πόσιμο το αγοράζουν σε μπουκάλια. Οι κήποι ξεραμένοι, οι γλάστρες νεκρές και οι βρύσες… διακοσμητικές.
Μόλις πριν λίγες ημέρες, ο Δήμαρχος έδινε δημόσιες διαβεβαιώσεις για «οριστική λύση» στο πρόβλημα. Σήμερα, η μόνη “λύση” που βλέπουν οι κάτοικοι είναι να κουβαλάνε νερό με κουβάδες. Ο κεντρικός αγωγός σπάει ξανά και ξανά, αλλά η μόνιμη επισκευή παραμένει άπιαστο όνειρο.
Η αδιαφορία τρέχει πιο γρήγορα από το νερό που λείπει. Οι κάτοικοι μιλούν ανοιχτά για εγκατάλειψη, εμπαιγμό και δημοτική απραξία που θα έπρεπε να ντροπιάζει κάθε αιρετό. «Μας θυμούνται μόνο για τις κάλπες» λένε, και η οργή τους μεγαλώνει μέρα με τη μέρα.
Το Αραχναίο δεν ζητά πολυτέλειες, ζητά το αυτονόητο: να ανοίγεις τη βρύση και να τρέχει νερό. Μέχρι να γίνει αυτό, το χωριό θα διψάει – και μαζί του θα φουντώνει και η αγανάκτηση.
