Παπαηλιού για τηλεργασία και εργασιακό νομοσχέδιο

0

Τι ανέφερε σε ομιλία του στη Βουλή, ως εισηγητής της αξιωματικής αντιπολίτευσης.

Ο βουλευτής Αρκαδίας του ΣΥΡΙΖΑ-Προοδευτική Συμμαχία Γιώργος Παπαηλιού εισηγητής της αξιωματικής αντιπολίτευσης στο νομοσχέδιο του Υπουργείου Εσωτερικών για το «θεσμικό πλαίσιο τηλεργασίας …» κατά την επί των άρθρων και στο σύνολο συζήτησή του στην αρμόδια Επιτροπή της Βουλής (7.και 8.6.2021) :

1) Ο Υπουργός Εσωτερικών ανάγει την ψηφιοποίηση του Δημοσίου σε κορυφαία πολιτική και επίτευγμα της κυβέρνησης της ΝΔ.

Η ψηφιοποίηση είναι το εργαλείο που συνδέεται με τις νέες τεχνολογίες, την πληροφορική και ανταποκρίνεται στην παρούσα τεχνολογική εξέλιξη και πρόοδο. Είναι η μέθοδος για την άσκηση πολιτικών.

Το ζήτημα είναι η κατεύθυνση των πολιτικών και η κάρπωση του οφέλους από αυτές («ποιός ωφελείται από αυτές»).

Επομένως, αυτό που ο Υπουργός Εσωτερικών ανάγει σε πολιτική πράξη και επίτευγμα της κυβέρνησης της ΝΔ, είναι η μέθοδος, το εργαλείο που συνδέεται με την εξέλιξη της τεχνολογίας.

Η ψηφιοποίηση της δημόσιας διοίκησης ξεκίνησε επί διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ και επιταχύνθηκε λόγω των αναγκών που δημιούργησε η πανδημία.

2) Η ρύθμιση της τηλεργασίας πρέπει να περιλαμβάνει προβλέψεις κυρίως για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων. Στο νομοσχέδιο για το «θεσμικό πλαίσιο τηλεργασίας …», υπάρχουν ή παραλείπονται ρυθμίσεις που αφήνουν «εκτός» δικαιώματα των εργαζομένων, με αποτέλεσμα η εφαρμογή της τηλεργασίας να αφήνεται στη διακριτική ευχέρεια της κυβέρνησης και της διοίκησης.

Ο Υπουργός Εσωτερικών, προκειμένου να απορρίψει τις παρατηρήσεις-προτάσεις για εξειδίκευση των ρυθμίσεων-προβλέψεων, ώστε να μην αφήνονται περιθώρια για την εφαρμογή τους εις βάρος των εργαζομένων, υποβαθμίζει την τηλεργασία ως μία (άλλη) μορφή εργασίας στην οποία εφαρμόζονται όλες οι ρυθμίσεις της δια ζώσης παροχής της εργασίας, ούτως ή άλλως.

Επιπλέον αποσιωπά τεχνηέντως, ότι για την τηλεργασία αυτοτελώς εισάγεται το νομοσχέδιο.

3) Με το νομοσχέδιο προωθείται η ρύθμιση του συγκεκριμένου πεδίου, της τηλεργασίας, χωρίς όμως να διασφαλίζονται με σαφή τρόπο η προστασία των δικαιωμάτων των εργαζομένων, η εύρυθμη λειτουργία των δημοσίων υπηρεσιών και η εξυπηρέτηση των συναλλασσόμενων πολιτών.

Λόγω της αοριστίας των άρθρων του, αφήνει ευρέα περιθώρια να μετατραπούν οι ζωές των ανθρώπων σε μια εργασιακή «ψηφιακή ζούγκλα».

Επιβάλλεται να κατοχυρωθούν ρητά και συγκεκριμένα, το δικαίωμα στην αποσύνδεση, το ωράριο εργασίας, όλα τα δικαιώματα που προβλέπονται από την εργατική νομοθεσία και ισχύουν για τους εργαζόμενους με φυσική παρουσία, η απαγόρευση οποιασδήποτε δυσμενούς υπηρεσιακής εξέλιξης και κρίσης εκ του λόγου ότι ο εργαζόμενος ζήτησε ή παρείχε τηλεργασία, η κάλυψη των λειτουργικών εξόδων των εργαζομένων όταν ο χώρος παροχής της τηλεργασίας και ο εξοπλισμός διατίθενται από τον εργαζόμενο, η προστασία των προσωπικών δεδομένων και της ιδιωτικότητας των εργαζομένων, η υγεία και ασφάλεια και η συμμετοχή τους στη συλλογική ζωή του φορέα στον οποίο εργάζονται.

Επιπλέον η τηλεργασία πρέπει να ενταχθεί στο πλαίσιο της συλλογικής αυτονομίας, των συλλογικών διαπραγματεύσεων και των συλλογικών συμβάσεων εργασίας.

Ταυτόχρονα, χρειάζεται αποτελεσματικός έλεγχος της τήρησης του θεσμικού πλαισίου-των κανόνων, μέσω της αναβάθμισης, του εκσυγχρονισμού και της προσαρμογής του ΣΕΠΕ στα δεδομένα της τηλεργασίας που επιβάλλουν μία άλλη προσέγγιση, ώστε ο έλεγχος να είναι πρόσφορος και να παράγει αποτελέσματα.

Και βέβαια, η τηλεργασία πρέπει να αποτελεί την εξαίρεση. Ο κανόνας πρέπει να είναι, και δεν μπορεί να ισχύει κάτι διαφορετικό, η εργασία με φυσική παρουσία στις εγκαταστάσεις του φορέα-του εργοδότη.

Η ρύθμιση που εισάγεται με το νομοσχέδιο, δεν γίνεται με ολοκληρωμένο τρόπο. Σε αυτό το πλαίσιο, τα περισσότερα ζητήματα που θα έπρεπε να ρυθμίζονται σχετικά με τον τρόπο και τους όρους που θα παρέχεται η τηλεργασία παραπέμπονται να ρυθμιστούν με προεδρικό διάταγμα και υπουργικές αποφάσεις (προς δόξαν της «καλής νομοθέτησης» (της δημοκρατικής νομιμοποίησης και της διαφάνειας)) του επιτελικού κράτους .

Ενώ ακόμα και οι αρχές της τηλεργασίας διατυπώνονται με κανονιστικό έλλειμμα και χωρίς δομημένο και συνεκτικό τρόπο. Όλα αυτά θα δημιουργήσουν σοβαρά προβλήματα κατά την εφαρμογή του.

Η τηλεργασία έχει οικειοθελή χαρακτήρα για τον τηλεργαζόμενο. Το οικειοθελές του χαρακτήρα της τηλεργασίας πρέπει να διασφαλίζεται, με τρόπο ώστε να μην αφήνεται η αποδοχή της στο διευθυντικό δικαίωμα, αυθαίρετα και χωρίς κριτήρια.

Ο περιορισμός του αριθμού των τηλεργαζομένων δημοσίων υπαλλήλων επιβάλλει τη θέσπιση αντικειμενικών κριτηρίων για την επιλογή τους.

Γι΄ αυτό, εκτός των αντικειμενικών κριτηρίων, πρέπει να προβλεφθεί, το αιτιολογημένο της άρνησης της υπηρεσίας στο αίτημα του εργαζόμενου για τηλεργασία και δικαίωμα ένστασης των υπαλλήλων, σε περίπτωση αρνητικής απάντησης.

4) Η τηλεργασία θα μπορούσε να συμβάλλει στην περιφερειακή ανάπτυξη, με την αξιοποίησή της για την ενίσχυση της ανάπτυξης παραμεθόριων, νησιωτικών, ορεινών, απομονωμένων και αραιοκατοικημένων περιοχών, με μέτρα διευκόλυνσης της παραμονής ή της εγκατάστασης εργαζομένων του δημοσίου που θα έχουν τη δυνατότητα να εργάζονται είτε από το σπίτι τους είτε από σταθμούς-κέντρα τηλεργασίας στις περιοχές αυτές

Μία τέτοια πρόβλεψη ανταποκρίνεται στη συνταγματική ρύθμιση του άρθρου 101 παρ. 4, βάσει της οποίας «ο κοινός νομοθέτης και η διοίκηση, όταν δρουν κανονιστικά υποχρεούνται να λαμβάνουν υπόψη τις ιδιαίτερες συνθήκες των νησιωτικών και ορεινών περιοχών, μεριμνώντας για την ανάπτυξη τους».

Το άρθρο 26 του νομοσχεδίου για την παροχή κινήτρων σε εργαζόμενους των ΟΤΑ ορεινών, μειονεκτικών, νησιωτικών περιοχών, και συγκεκριμένα (για την παροχή) «δωρεάν σίτισης και καταλύματος διαμονής» από τους ΟΤΑ (όπως προβλέπεται ήδη για τους εκπαιδευτικούς, το ιατρικό, παραϊατρικό, νοσηλευτικό προσωπικό των ΚΥ, νοσοκομείων, ΕΚΑΒ και τα στελέχη της ΕΛΑΣ και του ΠΣ κλπ) είναι εξαιρετικά «αδύναμο», αφού αυτή η παροχή απόκειται στη διακριτική ευχέρεια των ΟΤΑ. Θα έπρεπε να υποχρεούνται προς τούτο, με την αυτονόητη αντίστοιχη υποχρέωση της κεντρικής κυβέρνησης να καλύψει τη σχετική δαπάνη με τους αναγκαίους πόρους.

5) Η νομοθέτηση μέσω τροπολογιών δεν γίνεται αποκλειστικά και μόνον για την ικανοποίηση αναγκών που ανακύπτουν στην πορεία της ζωής-της καθημερινότητας. Γίνεται, διότι η κυβέρνηση της ΝΔ επιδιώκει χωρίς τη συμμετοχή των πολιτών, χωρίς ανάρτηση του νομοσχεδίου στο open.gov, χωρίς δημόσια διαβούλευση και χωρίς εξαντλητική συζήτηση, να ψηφίζονται ρυθμίσεις, κατά το δυνατόν, «εν κρυπτώ».

Έτσι γίνεται και με τη, μη εισέτι κατατεθείσα στη Βουλή, τροπολογία για την Εθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης (ΕΣΔΔ).

Αρχικά ανακοινώθηκε από τον Υπουργό Εσωτερικών, στη συνέχεια αναλύθηκε (όσο αναλύθηκε) από την Πρόεδρο της ΕΣΔΔ κατά την ακρόαση των φορέων στο συγκεκριμένο νομοσχέδιο, δηλαδή αντικοινοβουλευτικά και μη διασφαλίζοντας το κύρος της ΕΣΔΔ, αφού δεν είχε κατατεθεί στη Βουλή, και τέλος διανεμήθηκε ένα πρόχειρο-ανεπίσημο κείμενο στους βουλευτές της αρμόδιας Επιτροπής.

Οι αλλαγές στο διαγωνισμό για την ΕΣΔΔ που περιλαμβάνονται στην τροπολογία, δεν πρέπει να ισχύσουν για τον επόμενο-επικείμενο διαγωνισμό, αλλά τον μεθεπόμενο, όπως απαιτούν οι αρχές της χρηστής διοίκησης, της δικαιολογημένης εμπιστοσύνης προς τη διοίκηση και της ασφάλειας δικαίου.

Οι υποψήφιοι δεν πρέπει να αιφνιδιασθούν, με την αλλαγή του περιεχομένου και του τρόπου διεξαγωγής των εξετάσεων. Δεν είναι, ούτε νόμιμο ούτε ηθικό. Ο Υπουργός Εσωτερικών καλείται «να μην παίζει» με την αγωνία των υποψηφίων και να τροποποιήσει τη ρύθμιση, ώστε ο νέος τρόπος εισαγωγής να ισχύσει από το μεθεπόμενο διαγωνισμό.

ΑΦΗΣΤΕ ΜΙΑ ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Please enter your comment!
Please enter your name here